1034 ق ؛ كاشان ، سلطانى 23 « رسالهء حسنيه » ناشناخته ؛ قم ، شريعتى 80 ش 42 ؛ مجلس 6 / 57 ، همانجا 13 / 153 ش 4766 ؛ مرعشى - اشكورى 8 / 192 « ترجمه . . . » ، همانجا 14 / 194 ، همانجا 23 / 142 ش ( 1 ) 8563 ، همانجا 24 / 311 ؛ مرعشى ، همانجا 30 / 28 ؛ ملك 5 / 117 ش ( 1 ) 631 ، نشريه 2 / 443 ، همانجا 5 / 384 « حسنيه » استرآبادى ، همانجا 535 ؛ نوربخش ، تهران 1 / 102 ؛ يزد ، شيروانى 876 آغاز برابر 1 .
استانبول ، دانشگاه 256 ، ترجمهء رسالهء « حسنيه » آغاز برابر نمونه 1 ، ويلكام 112 « نسخهء حضرت خوارزمى شيخ ابو الفضل ابو الفتح خوارزمى » - پس از اين .
حسنيه :
نسخه حضرت حسنيه . از شيخ ابو الفضل ابو الفتح خوارزمى .
آغاز : حمد له . روايت مىكند محقق فاضل ، و مدقق كامل و عالم عامل و جامع معانى معلم ثانى ، شيخ ابو الفضل ابو الفتح خوارزمى .
ويلكام 112 « نسخهء حضرت . . . » .
حشر اجساد .
از قاضى محمود ، كه نشانى بيشترى از وى داده نشده ، در مجموعه نوشتههاى از 1301 - 1310 ق .
ملك 6 / 51 .
حشرنامه .
ناشناسى از سدهء 13 ق و آنسو .
مشترك 2 / 2090 ( 1 نسخه ) . نوشتهء ميان عظمت از سدهء 13 ق .
بشير حسين ، شيرانى 2 / 281 .
حضرت حسين ( ع ) و يزيد :
رساله دربارهء . . . ، پرسشى است دربارهء درستى حضرت حسين ( ع ) و نابجايى يزيد پسر معاويه .
آغاز : استفتاء ما قول علماء السنة و الجماعة ، در اينكه شهادت حضرت حسين ، بنا بر اصول مذهب ايشان ثابت است ، يا نه ؟ و در صورت اولى وجه ثبوت آن بيان شود . چه بنا بر اصول ايشان خلافت يزيد بن معاويه ، قابليت انكار ندارد . چه . . .
مشترك 2 / 2090 ( 1 نسخه ) .
حفظ ايمان .
از عبد اللطيف فرزند عبد الكريم بهكرى ، كه روزگارش به دست نيامد ، جز آنكه نسخهاى از آن نوشتهء 183 ( 1083 ؟ 1183 ق ؟ ) و نسخهء ديگر 1148 ق ( ؟ ) و نسخهء سوم از آن نوشتهء 1258 ق ديده شده ( مشترك ) .
در 3 « باب » : 1 - كلمات كفر و كارهاى حرام كه به تمام بدن و يا به جزئى از آن ( شكم ، روى ، چشم . . . ) ارتباط دارد ، 2 - مكروهات ، 3 - در تعريف منافقان .
مشترك 2 / 1091 ( 4 نسخه ) ؛ تكملهء مقالات 258 ، همانجا 833 ميان عبد اللطيف كه كس ديگرى است .
حفظ الايمان .
از ميان حسام الدين متقى ( شايد همان ملتانى مراد شيخ على فرزند حسام الدين متقى برهانپورى ( د 960 ق / 1553 باشد ) ( مشترك ) .
با سربندهاى « فصل » يا « اصل » : 1 - تحقيق در ايمان از عطايى و عاريتى و علامت هريك از آنان ، 2 - اسبابى كه سبب سوء خاتمه و زوال ايمان گردد ، 3 - اسبابى كه بدان بقاى ايمان و