ن . در 2 « تمهيد » و 2 « فصل » : تمهيد 1 - مخفى نماند كه به اتفاق قواعد عقليه و ضوابط نقليه ، 2 - بر ناظران اين سطور محتجب و مستور نماند . . .
فصل 1 - در ابطال هفوات شيعه كه به اصول و فروع . . . ، 2 - عادات ضلالت مهات اين ينابيع الفساد .
آغاز : ستايش شايان و نيايش نمايان ، نياز بارگاه حضرت صمدى .
هند ، مدرس 2 / 643 .
بركات مشهد مقدس :
ترجمهء عيون اخبار رضا . از محمد صالح روغنى قزوينى ، همان كه در بخش پيامبران و امامان ج 3 ص 1561 گذشت .
بيفزاييد : گلپايگانى ، نامگو 119 ش 5 / 5 .
برهان الامامة فى عنوان الخلافة .
از عبد الحسين لسان السلطنه فرزند هدايت الله ، متخلص به « اديب » ( 1289 ق / 1312 خ ) ( - آثار البديعه ، چند دانشى ) به نام مظفر الدين شاه ( 1313 - 1324 ق ) ، به سال 1319 ق ، در اثبات حضرت على .
آغاز : فروتنى و نياز بارگاه يزدانى را كردگانست كه .
نسخهها 2 / 898 .
قم ، آستانه 84 ؛ ملى ، تهران 2 / 279 .
برهان الانبيا و الاولياء .
از آخوند درويزه ننگرهارى پشتوپيشاورى ( د 1048 ق / 1638 م ، در 92 سالگى و پس از مرگ فرزندش كريمداد ) ( - ايمان و كفر ) .
در برترى انبياء بر اوليا . و از چهل مرتبهء آفرينش آغاز مىكند ، پس ويژگىهاى پيامبران ، بخشبندى نشده .
آغاز : جميع سپاس و ستايش شايان است حضرت ذو الجلال را . . . اما بعد ، چون بر معتقدان اهل سنت و جماعت .
مشترك 2 / 1048 ؛ علماى هند 59 ؛ خزينه 1 / 471 ؛ پاكستان مين ، فارسى 2 / 567 نام 8 كارش ازآنميان همين ، 570 « برهان الانبياء » .
گنج 2 / 488 ش 5993 « برهان الانبياء . . . » .
برهان الشيعه فى اثبات الرجعه .
از شيخ عباس على شاهرودى فرزند ملا قدير . چاپ :
تهران ، 1354 ق ، سنگى ، جيبى ، 56 ص .
مشار ، 1 / 754 همان چاپ .
قم ، فيضيه ، عراقى 1 / 286 ( 3 نسخه ) .
برهان العارفين .
ناشناسى پيش از 1299 ق كه تاريخ نسخه است در مسايل فقهى و اعتقادى ( بشير حسين ) ( - برهان العارفين ، بخش فلسفهء عملى ) .
مشترك 2 / 1048 .
بشير حسين 2 / 273 .
البرهان فى علامات مهدى آخر الزمان :
تلخيص البيان فى علامات مهدى آخر الزمان . از على متقى فرزند حسام الدين بايستى همان « علامات مهدى موعود » ( هف ) ( مشترك 2 / 1149 ) او باشد .
ايضاح المكنون 1 / 318 « تلخيص البيان فى علامات . . . » .
قم ، مسجد اعظم 466 تحرير 979 ق .
برهان قاطع و سيف ساطع .
از ملا نظر على فرزند محسن جيلانى ( د پيرامون 1278 ق ) . در امامت ، نگاشتهء 1200 ق . ( - پس از اين ، « برهان