بشارت الشيعه .
از محمد حسين شريف غروى . پيش از 1297 كه تاريخ نسخه است . در امامت .
گلپايگانى ، نامگو 1 / 120 ش 97 / 10 .
بشارت المذنبين .
از سيد عبد الغفار تويسركانى ، فرزند محمد حسين ( د 1319 ق ) در فره ايزدى براى معصومان كه از گناه به دوراند . و اينكه مؤمنان نيز از الم دوزخ به دوراند .
آغاز : حمد له . و بعد ، بدان واضع دين خدا حامل دين رسول اكرم صلوات الله عليه و آله .
نسخهها 1 / 650 ناشناخته مانده ، همانجا 2 / 899 نامش .
مرعشى - اشكورى 19 / 126 ش 7335 ؛ ملك 2 / 57 ش 875 .
بضاعة السلطان .
ناشناسى پيش از 1227 ق كه تاريخ نسخه است . در حقانيت شيعه ، در 1 « مقدمه » و 4 « فصل » و 1 « خاتمه » و 1 « تذنيب » .
فهرستنگار مىافزايد : شايد همان « بضاعت الايمان » ( ذريعه 3 / 126 ) باشد .
آغاز : نحمدك اللهم على ما هديتنا الى صراطك .
آستان قدس ، خامنهاى 66 .
بطلان تناسخ .
نسفى - تناسخ .
بطلان المبتدعين ،
در رد روافض . به نثر ( - بطلان المبتدعين ، بخش منظومهها ) .
آغاز : الحمد لله الذى انزل على عبده الكتاب ، و لم يجعل له عوجا .
ازبكستان ، تاشكند 10 / 194 ش 11 / 506 ( رديف 6918 ) .
بطلان مذهب صوفيه
- بخش عرفان .
البعث و النشور و القيام من الاحداث القبور .
از ميرزا على اكبر فرزند محسن اردبيلى ( 1269 / 1346 ق ) . در معاد جسمانى در 5 « فصل » : 1 - عقيدهء مسلمانان در رستاخيز ، 2 - آيتها درآنباره ، در 5 « فصل » ، 3 - گروههاى منكر معاد ، با ورد سخنان شيخ احمد احسايى ، و جبر و تفويض ، 4 - ادلهء منكران و رد آنها . رد ملا صدرا ، مشائين ، اشراقين ، تناسخ ، دهرىها ، شيخيان و هرآنچه آن روزه در اين زمينهها مطرح بوده است .
چ : تهران ، 1366 ق ، سنگى ، 93 + 16 س .
ذريعه 3 / 129 « البعث و النشور » ؛ مشار 2 / 2592 « رساله فى البعث » المنشور و القيام من الاحداث القبور ( 2 ج ) ؛ اعلام 2 / 1502 ؛ طبقات ( 4 ) 14 / 1605 « بعث و نشور » .
قم ، فيضيه ، عراقى 1 / 231 .
بقاء النفس الناطقه بعد خراب البدن .
از محمد فرزند يوسف عامرى [ عربزاده ] .
گلپايگانى ، نامگو 122 ش 172 / 29 .
بقاى نفس انسانى . ن .
آغاز : . . . در دلايل بر بقاى آنچه از انجيل برمىآيد .
يزد ، شيروانى 3 / 951 .
بلاغ مبين .
تائب تبريزى - بخش منظومهها .
بلاغ المبين .
از شاه ولى الله دهلوى فرزند عبد الرحيم ( 1114 - 1176 ق / 1703 - 1762 م ) همانكه « مشار » آن را از فرزندش عبد العزيز دهلوى ( 1159 - 1239 ق / 1746 - 1824 م ) دانسته ؛ و « مشترك » به احتمال آن را از شاه ولى