به پايان رسانده است .
در 2 « باب » و 1 « خاتمه » و باب دوم در 10 « فصل » ، خاتمه در ذكر خلفاى راشدين . در « سفينهء تبريز » ( ص 728 - 733 ) چاپ شده .
آغاز : كتاب بدايع الصاحبيه فى بعض اخبار النبويه من تأليفات الكاتب و هو اضعف خلق الله الصمد الحاج محمد بن مسعود بن مظفر محمد .
حمد و ثناى روايح آن با خلق [ . . . ] خلق برابرى كند ، و فوايج آن طيب نسيم . . . اما بعد ، محرر اين رساله و مقرر اين مقالت الراجى عفو الملك العرد و ابو المجد محمد بن مسعود چنين گويد .
پيشگفتار چاپ « سفينهء تبريز » از عبد الحسين حايرى ( ص شش ) خاندان و كارهاى ادبى نگارنده ، ( ص بيست و شش ) « بدايع الصاحبيه » .
« سفينهء تبريز » مجموعه رسالههايى گردآورى همين ابو المجد محمد ملكان تبريزى است ، و تاريخهايى از 721 تا 723 ق را دربردارد . و از آن ميان 9 كار از خود گردآورنده است : 1 - الكافيه فى علم العروض و القافيه ، نگاشتهء 715 ق ، 2 - مناظرة السمع و البصر ، مناظرهء چشم و گوش و زبان در محضر دل است ، 3 - مناظرهء نظم و نثر ، و به نوشتهء خود ملكان تبريزى « در خطبه و ديباچهء مجموعهء اشعار خود درج كرده است » از ديوان او تنها همين ديباچه در دست مانده است ، 4 - مناظرة النار و التراب ، در اشارت به اسرار آفرينش آدم و شيطان ، 5 - الموجز فى اعداد الوفق ، كه به خواهش « مخدومان » نگاشته است ، 6 - تدوين منابر جلال المبين تحقيقى ، 7 - بدايع الصاحبيه ( همين كتاب ) ، 8 - مختصرى دربرگيرنده حديثى از پيامبر ، در 725 نوشته است ، 9 - خلاصة الاشعار ، دربرگيرندهء پانصد رباعى از سرايندگان نامدار و جز آنان ، در 50 « باب » [ حايرى ] .
بدر الدجى .
از سيد رحم على هندى ، از نيمهء سدهء 13 ق - پيش از 1247 ق كه تاريخ نسخه است . در گزارش حديث « ستفرق امتى بعدى . . . » .
آغاز : حمد له - صلات بعد هذا ، مخفى نماند كه حديث ستفرق امتى . . .
مشترك 2 / 1046 ؛ ذريعه 3 / 68 « بدر الدجى » ؛ اعلام 1 / 854 رحم على هندى .
بدعت :
تحقيق در . . . . ن .
مشترك 2 / 1046 .
بشير حسين ، شيرانى 2 / 275 « تحقيق بدعت رساله » .
البدور السافرة فى الامور الآخرة ،
ترجمه .
متن از جلال الدين عبد الرحمان سيوطى ( د 911 ق / 1505 م ) ، دربارهء رستاخيز و تدارك آن . ترجمهء از ناشناس ، در 63 « باب » : باب 1 - پايان كار جهان و نفخ صور ، 10 - در رستاخيز ، 20 - دخول به بهشت ، 30 - بريدن كتب ؟ ، 40 - فضايل تقوى ، 50 - بهشت و دوزخ ، 60 - آنها در جنّت ، 63 - لقاء رب ، چلبى دربارهء متن مىنويسد : در چند « باب » كه واپسين آنها را در 9 ج 1 / 884 ق بر او خواندهاند .
آغاز : فرمود خواجهء پيشوا ، دانندهء بسيار ، دانندهء بزرگ دين . . . سيوطى ، مذهب شافعى . . . و نام نهاد او را « البدور السافرة فى الامور الآخره » .
مشترك 2 / 1046 ؛ كشف الظنون 1 / 231 « البدور السافرة . . . » ، سركيس ، معجم 1 / 1073 - 1085 براى كارهاى چاپى سيوطى در 92 بند ازآنميان همين متن .