فلا تعرضولها » و اينكه نفحههاى فيوض الهى بر دو قسمند : خاص و عام . فيوض خاص كه ويژهء پيامبران و اولياء الله و دانشمندان است ، دوم عامهء مردمان . به نثر آميخته به نظم ، با سربندهاى « اى طالب صادق » .
آغاز : الحمد لله الذى طهر نفوس السالكين بتجليات . . . اما بعد ، قال النبى ان لربكم فى ايام دهركم .
مشترك 3 / 2072 ( 3 نسخه ) ؛ نفيسى 1 / 400 نام 32 كار او از آنميان همين .
دايرة المعارف ش 267 عكسى ؛ قم ، مسجد اعظم 491 ؛ نشريه 8 / 76 ، همانجا 9 / 81 ، 156 .
ازبكستان ، تاشكند 6 / 521 ؛ استانبول ، دانشگاه 294 ؛ تاجيكستان ، دوشنبه 3 / 305 ( 2 نسخه ) ؛ تركيه ، مغنيسا 213 ؛ فرهنگستان ، نامگو ، 1 / 284 ، 594 ؛ گنج 2 / 842 ( 2 نسخه ) ؛ همانجا ش 9080 ، 9081 ؛ مرآت العلوم 2 / 133 .
نفحات الكرامات .
يكى از مجموعه ملفوظات پير محمد راشد الله سندى نقشبندى ( د 1233 ق / 7 - 1818 م ) . ( - جامع الفيوضات ) است . گردآورى محمد قاسم مشورى ، به فارسى و سندى . در ديباچه مىگويد برخى سخنان ايشان را از « مجمع الفيوضات » ( هف ) گرفته و به سندى گزارش كرده و برخى را خود شنيده و در اينجا آورده است .
آغاز : حامدا مصليا و مسلما على رسوله الكريم . . . اما بعد ، ملفوظات شريف قدوة العارفين .
مشترك 3 / 2072 ( 1 نسخه ) .
نفحات النور -
بخش عقايد .
نفحة الروح و تحفة الفتوح .
مؤيد الدين فرزند محمود فرزند صاعد فرزند محمد حاتمى جندى صوفى ( د 700 ق / 1301 م ) ، شاگرد صدر الدين محمد قونوى .
در 2 قسم : 1 - علوم نافعه و معارف مفيده ، 2 - اعمال جسمانى و اخلاق و عبادات و نصايح .
در آن از نگاشتههاى ديگر خود : خلاصة الارشاد ، ارشاد الخلاصه ، اكسير الكلمات كه هر سه را به « زفان درى » نوشته ياد مىكند ، و نيز و اذواق ختمتين به عربى ، رسالهء علوم احمدى و معارف احمدى در تقاسيم علوم ، شرح فصوص ، شرح مواقع النجوم ، كتاب الاسماء خود ياد مىكند .
آغاز : جوامع محامد نامتناهى در مجامع و مشاهد پادشاهى سزاوار حضرت عزت صمديت ( - قضاوقدر او ، با همين سرآغاز ) .
نسخهها 2 / 1461 ؛ ذريعه 24 / 253 ؛ اعلام 3 / 2395 ؛ هدية العارفين 2 / 484 .
دانشگاه 9 / 992 .
تركيه ، بروسه 285 .
نفخ روح :
بيان حقيقت آدم و روح . كرمانى - روحيه .
نفس . ابن سينا - بخش فلسفه .
نفس . ارسطاطاليس - بخش فلسفه .
نفس . بابا افضل - بخش فلسفه .
نفس : رساله در معرفت . . . ، مولانا برهان بغدادى .
گزارش صوفيانهاى است بر حديث « من عرف نفسه فقد عرف ربه » و بيان عالم صغير و كبير است . شايد نگارنده همان برهان فرزند