تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فهرستواره كتابهاى فارسى ( فارسى ) — صفحة 1042

مساهمون:

ص١٠٤٢
مشترك 3 / 2073 ش 11246 .

نفس . ن . يكى نيستند .

سپهسالار 5 / 221 گزارشى است به فارسى بر متنى عربى ، آغاز و انجام افتاده ؛ قم ، مسجد اعظم 429 « گفتارى دربارهء نفس » ، 629 ، 646 ؛ ملك 6 / 265 نوشتهء 548 ق . بنگال 166 ش 25 و 27 / 12
bo
( 950 ) دو گفتار : يكى در « اكتساب فضايل نفس انسانى » و ديگرى در « مردن تن » .

نفس - روحيه .

نفس - معرفت نفس .

نفس الامر . رسالهء كمال الدين ابراهيم شيروانى - بخش فلسفه .

نفس الامر ، ترجمهء خواجه نصير طوسى - بخش فلسفه .

نفس الامرنامه .

عطايى - بخش فلسفه .

نفس انسانى .

نسفى - بخش فلسفه .

نفس الرحمان -

رسالهء عرفانى .

نفس رحمانى .

از سيد عبد الرحمان حسينى چشتى قادرى كه بر شيخ موسى فرزند داود املا كرده است . با ديباچه‌اى از همين شيخ موسى . در ديباچه آمده برخى مريدان سيد عبد الرحمان خواهش كرده رساله‌اى در علم سلوك بنگارد ، آن حضرت پذيرفته و به شيخ موسى دستور دادند « كاغذ و قلمدان بياوريد و هرچه از باطن به نفس ظهور آيد آن را تحرير نمايد » . بخش عمدهء آن عرفان نظرى است : الوهيت و تجلى ، مراتب وحدت ، مرتبهء حدوث ، احديت ، حقيقت ، قلب و روح جمادى . . . و مىرسد به « الطرق الى الله بعدد انفس الخلايق » و سلوك . تاريخ نگارش را اته پيرامون 1185 ق گفته و از هموست در اين بخش : 1 - قلب ، مكتوب دربارهء . . . ، 2 - مكتوبات الصلات . آغاز ديباچه : سبحان من تجلى بذاته لذاته ، حمدى كه بر كرسىهاى السنه . آغاز متن : بدانكه ذات من حيث هى ، ذات هستى محض است . مشترك 3 / 1073 ( 4 نسخه ) ؛ نسخه‌ها 2 / 1464 ( 2 عنوان كه هردو يكىاند ، 5 نسخه ) ؛ اشكورى - مرعشى 10 / 121 كه از موسى فرزند داود دانسته ؛ تهران ، نوربخش 1 / 6 ؛ دانشگاه 16 / 47 . اته 1918 از موسى فرزند داود ؛ ايوانف 1315 ، 1316 از شيخ موسى ؛ بمبئى ، رهاتسك 156 ؛ بنگال 62 ش 211
E
( 975 ) ، همانجا 131 ش 2 / 42
O
( 575 ) ، همانجا 149 ش 10 / 72
ao
( 1107 ) ؛ سرفراز ، انجمن 44 ش 1 ق ف 104 ؛ لندن ، روز براون 118 ؛ قاهره ، دار الكتب 2 / 221 ش 221 ، ش 1 / 4793 ؛ گنج ش 9065 ؛ موزهء سالار 8 / ش 3450 ، 3398 ، 3459 ؛ نوشاهى ، انجمن 60 ؛ نوشاهى ، موزه 280 .

نفس لوامه :

نفس اماره . كرمانى - نفس . كرمانى ، رديف 1 .

نفس ناطقه .

كرمانى - بخش فلسفه .

نفسيه . عرفى شيرازى ، جمال الدين محمد فرزند زين الدين

( شيراز 963 - لاهور 999 ق ) . گفتارى است ادبى عرفانى خطاب به نفس ، به نثر آميخته به نظم ، با سربندهاى « نفس ، اى نفس » .