تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فهرستواره كتابهاى فارسى ( فارسى ) — صفحة 251

مساهمون:

ص٢٥١
سرفراز انجمن ترقى 31 ؛ نوشاهى انجمن 44 ؛ گنج 2 / 587 ، همانجا 3 / 1888 .

* ثمرة الحيات :

ثمرهء زندگانى . از عباس على ، منصور على شاه كيوان قزوينى ( 1277 - پس از 1350 ق ) فرزند اسماعيل . به عربى و فارسى و اين پنجمين كنز از « كنوز الفرائد » اوست . چاپ : تهران ، 1308 خ ، سنگى ، 164 ص . از وى كتابى به نام « ميوهء زندگانى » نيز چاپ شده است ( مشار 4 / 5098 ) . نام كتاب به چندگونه ياد شده است . نسخه‌ها 2 / 1106 ؛ اعلام 3 / 1925 ؛ مشار 2 / 1474 « ثمرات الحيات » ، همانجا 1475 « ثمرة الحيات » . دانشگاه 13 / 3119 « ثمرة الحيات » .

* ثمرة الفواد . منير لاهورى ( د 1054 ق / 1644 م )

در فهرست مينوى برابر « نوباوهء » او دانسته شده و به ايوانف 160 ش 366 برگشت داده شده است . و ما « نوباوه » را مىشناسيم كه از نثرهاى ادبى منير است ( - بخش ادب نثرى ) . اعلام 3 / 2375 . تهران ، مينوى 460 .

* ثمرة الفوايد . شاه لطف جالندهرى - بخش زندگينامه‌ها .

* ثمرة الفواد - بخش فلسفهء عملى .

* ثمرة الفوايد . ن . ضمن يك مجموعه گفتارهاى صوفيانه .

بمبئى ، رهاتسك 167 .

* ثمرهء مراد .

غلام محمد خبير . چاپ : سيالكوت ، 1871 م ، سنگى ، 36 ص . مشار 2 / 1476 . موزهء بريتانيا ، چاپى 227 .

* ثواب الاعمال .

ترجمه . . . ، متن از شيخ صدوق ، ابن بابويه - بخش فلسفهء عملى .

* ثواقب المناقب .

احمد افلاكى - مناقب العارفين .

* « ج »

* جادة العاشقين .

از شرف الدين حسينى خوارزمى - 3 / 2093 . بيفزاييد : تاشكند ، فارسى ( بيرونى ) ( 1 ) 2 / 45 ( 2 نسخه : يكى از سدهء 10 ، دوم از سدهء 11 ق ) .

* جاروبيه .

كرمانى - 1 - توحيد ، 2 - تفسير لا إله الا الله ، 3 - تهليليه . ايوانف ، 6 / 1240 .

* جاماسبى .

گزارشى از پازند . بريلوى ، دهابهار 37 ، 37 .

* جام جان‌بخش .

از محمدا ، سيدا . پيش از 1240 ق كه تاريخ نسخه است . در 10 « فصل » در بارهء : فضيلت علم ، از اثر مؤثر را يافتن ، تنوير سر وحدت وجود ، ايجاد عالم ، طور حصول مركبات ، آغاز و انجام ، نفس ناطقه . در پايان از كتاب ديگر خود « عوايد الفرايد » ياد مىكند . آغاز : حمد موفور و سپاس نامحصور مبدعى را كلك كاف و نون چندين صورت . تهران ، نوربخش 2 / 62 .

* جام جم . حسن فرزند محمّد ، از روزگار فتح على شاه

( 1211 - 1250 ق / 1796 - 1834 م ) . در گزارش حديث صوفيانهء « من عرف نفسه فقد