تيمور گوركان و عمارات عالى . . . فتحپور و دار الخلافه شاهجهان و اكبرآباد و غيره ، 2 - در مجمل تخليق و تكوين عالم . خاتمه . در فوايد شتى مشتمل حدود اربع ، و طول و عرض و محاصل و آبادى هندوستان و . . . و بعضى جزاير .
آغاز : حمد اول مر خداى پاك را - نعت دوم آن شه لولاك [ را ] - بعد حمد حق و نعمت مصطفى - مىكنم اظهار اينك مدعا . مخفى و مستور مباد .
مشترك 10 / 576 ؛ خضر نوشاهى 391 .
انوار القلوب .
از شاهزاده ميرزا محمد منعم بخت بهادر فرزند محمد شاه عالم پادشاه دوم ( 1173 - 1202 م ) . تاريخ تيموريان هند است از امير تيمور ( 771 - 708 ق ) ، بابر پادشاه ( 933 - 937 ق ) تا محمد بهادر شاه دوم ( 1173 - 1202 ق ) ، با سربندهاى « باب » : 1 - ولادت پيامبر ( ص ) ، 2 - ياران كبار ، 3 - احوالات سلاطين تيموريه ، 4 - احوال پرملال مصنف .
آغاز : حمد بيحد و ثناى بيعد مر حضرت سلطان كونين و شهنشاه دارين ، كه به مقتضاى جلال كمال خود قفل گنجينه آفرينش . . .
نام نگارنده و كتاب در ديباچه آمده است .
مشترك 10 / 526 .
انورنامه ،
منظوم . از ابجدى هندى ، مير محمد اسماعيل خان ، ملك الشعرا ( م 1192 ق ) . دومين مثنوى از مثنوىهاى پنجگانهء اوست ، در برابر « پنج گنج » نظامى ، و اين يكى را به سال 1174 ق ( 1760 م ) سروده است .
و خود در « مودتنامه » مىگويد : و از آن پس رخت بستم بر دگر راه - كشيدم سوى « انوارنامه » بنگاه . تاريخ كرناتك هندوستان و نواب انور الدين خان و جانشينان اوست . همراه « مودتنامهء » پيشگفته يك جا در مدراس 1950 م چاپ شده است .
نسخهها 4 / 2651 ( 2 نسخه ) ؛ ذريعه 12 / 19 « زبدة الافكار » و 19 / 122 « مثنوى انورنامه » ؛ استورى 1 / 778 ؛ مشار 1 / 588 ( 3 چ :
مدراس 1944 م ، 1950 م ، 1951 اين يكى ضميمهء كليات او ) ؛ مشار ، مؤلفين 1 / 572 .
آصفيه 4 / 92 ؛ آلمان ، اشپرنگر ، اود 308 ، 1 ؛ اته 1716 ؛ ايوانف 872 ؛ برلين 973 ؛ عبد اللّه 2 / 394 ؛ بنگال ايشياتيك 90 ش 7 منظوم ( 1312 ) .
اورنگنامه . ارزانى ،
قاسم دانا . تاريخ گستردهء روزگار جهانگير ( 1014 - 1037 ) است و تختنشينى او .
مارشال 395 .
اورنگنامه . اورنگزيب -
تاريخ اورنگ زيب .
اورنگنامه . حقيرى كاشانى ،
كه از اين كارش به دست مىآيد كه از مردم كاشان بوده و در لشكر ميرجمله استاندار عالمگير ( 1068 - 1118 ق ) خدمت سپاهى به جاى آورده است و اين مثنوى را در 1072 ق سروده است . و گذشته از اين مثنوى يك مثنوى نيمه تاريخى به نام « نصرت المرتضى » از خود به يادگار گذاشته است .
در جنگهاى جانشينى پسران شاهجهان ( 1067 - 1069 ق ) : بيمارى شاهجهان ( 1067 ق ) ، شورش شاهزاده مرادبخش در احمدآباد ، شورش شاه شجاع در بنگال ، شكست شاه شجاع به دست سليمان شكوه پسر داراشكوه ، آهنگ اورنگ زيب از اورنگآباد ( دكن ) به سوى پايتخت ( آگره ) ، اتحاد اورنگ و مرادبخش عليه