بندر سينيز و پس از آنجا به جنابه مىرسيد . [ 1 ] در قرون وسطى از شيراز به اصفهان سه راه بود ، از يكديگر جدا ، كه غربىترين آنها در جويم از طريق ارجان به طرف راست منشعب مىشد و به بيضا واقع در جلگهء مرودشت مى رفت و از آنجا به كورد و كلار و سپس به سميرم و اصفهان مىرسيد . اين راه را ابن خرداد به و مقدسى وصف كردهاند . راه ميانى كه راه تابستانى و كوهستانى بود از شيراز به مايين و از آنجا به كوشك زرد و ده گردو مىرفت و از يزد خواست گذشته به اصفهان مىرسيد . اين راه را با اندك اختلاف در اسم منزلگاهها ، جغرافى نويسان قديم عرب و همچنين مؤلفان اخير فارسى زبان شرح دادهاند . شرقىترين راههاى سه گانهء مذكور راه زمستانى يا راه كاروانى بود كه از دشتها و جلگهها مىگذشت . اين راه از شيراز به سمت شمال خاورى متوجه شده به اصطخر مىرفت و از آنجا به « دهبيد » مىرسيد و در اينجا از دست راست آن راهى جدا مىشد كه به ابرقو و يزد مىرفت ، اما راه اصلى به طرف چپ پيچيده از سرمق و قريهء آباده مىگذشت و سپس در يزدخواست به راه تابستانى مىپيوست و از آنجا از قومشه گذشته به اصفهان مىرسيد . اين راه زمستانى را كه راه فعلى چاپارى شيراز به اصفهان است مقدسى و صاحب فارسنامه ذكر كردهاند . تقريبا تمام اين مراجع اسامى منزلگاهها را تا يزد ذكر نمودهاند [ 2 ] .
راههاى شيراز به شهر بابك و از آنجا به سيرجان ، يكى از دو كرسى
هامش
[ 1 ] . ابن خرداد به 43 ، 44 - قدامه 195 - ابن رسته 189 ، 190 - اصطخرى 133 ، 134 - مقدسى 453 ، 455 فارسنامه 85B -مستوفى 201 - على يزدى : جلد اول 600 .
[ 2 ] . دربارهء راه باخترى رجوع كنيد به : ابن خرداد به 58 ، مقدسى 457 ، 458 ، 458 . و دربارهء راه تابستانى يعنى كوهستانى رجوع كنيد به : قدامه 196 ، 197 ، اصطخرى 132 ، 133 ، مقدسى 458 ، فارسنامه 83B، مستوفى 200 و دربارهء راه زمستانى : مقدسى 458 ، فارسنامه 84B، و دربارهء راه يزد : ابن خرداد 51 ، اصطخرى 129 ، مقدسى 457 ، فارسنامه 86B، مستوفى 201 .