خبس « 1 » و فرك « 2 » و هنديجان
اين نواحى ميان ارّجان و ديگر اعمال فارس است . و خبس « 3 » باژگاهى بوده است . و آب و احوال « 4 » اين نواحى نيز همچنان است كه از آن ارّجان .
مهروبان « 5 » و ناحيت آن
مهروبان « 6 » شهرى است بر كنار دريا ، چندانكه موج دريا بر كنار شهر مىزند « 7 » و هواى او در گرمى و عفونت و ناخوشى بتر « 8 » از ريشهر است ؛ امّا مشرعهء درياست . چنان كه هر كه از فارس به راه خوزستان به دريا رود ، و آنكه از بصره و خوزستان به دريا رود ، همگان را راه بدانجا « 9 » باشد و كشتيها كه از دريا بر آيد تا بدين اعمال رود ، به مهروبان « 10 » بيرون آيند .
و دخل آن بيشتر از كشتيها باشد و جز خرما هيچ ميوه نباشد . و گوسفندان آنجا اكثر بز باشد « 11 » و بزغاله پرورند همچنانكه در بصره . و مىگويند بزغاله تا هشتاد رطل و صد رطل نيز « 12 » برسد « 13 » و كتان بسيار باشد چنان كه همه جاى برند .
سينيز « 14 »
شهركى است بر كنار دريا و حصاركى دارد . و اين سينيز « 15 » ميان مهروبان « 16 » و جنابا « 17 » ست . و در آنجا جامهء كتان بافند ، سختتر و لطيفتر و آن را سينيزى « 18 » خوانند . در غايت نازكى باشد امّا داشتى نكنند « 19 » . و جز خرما و روغن چراغ از آنجا چيزى نخيزد و هوا و آب او « 20 » در غايت عفونت و گرمى باشد مانند مهروبان . « 21 »
هامش
( 1 ) با : حس . گ ، مل : حبس .
( 2 ) همه نسخهها چنين است . ابن البلخى و حمد اللّه مستوفى : فرزك .
( 3 ) با ، گ ، مل : باج .
( 4 ) با ، گ : هواى .
( 5 ) اساس بدون نقطه . بقيه نسخهء : مهرويان .
( 6 ) همهء نسخهها : مهرويان .
( 7 ) اساس : مىگذرد .
( 8 ) گ . مل : نيز .
( 9 ) اساس : آنجا .
( 10 ) با . گ . مل : مهرويان .
( 11 ) با : باشند .
( 12 ) اساس ندارد .
( 13 ) گ . مل : نرسد . با : رسد .
( 14 ) اساس ، با ، گ : ستبر . مل ندارد .
( 15 ) اساس بدون نقطه . با . گ : ستبر . مل خوانده نشد .
( 16 ) اساس : مهروبا . با . گ . مل : مهرويان .
( 17 ) اساس . گ . مل : بدون نقطه .
( 18 ) همهء نسخهها ، ستبرى .
( 19 ) با . گ . مل : نكند .
( 20 ) با . گ . مل : آن .
( 21 ) گ . با . مل : مهرويان .