قدر جامعى باشد . و گرنه دو شىء متباين از جميع جهات نمىتوانند اثر مشترك داشته باشند . پس از اشتراك در اثر ، كشف مىكنيم كه قدر جامعى وجود دارد . مرحوم امام بحث « الواحد لا يصدر عنه إلّاالواحد » را به خداوند متعال منحصر مىداند و در اينگونه امور اعتبارى آن را جارى نمىداند .
اين بحث در مسئله واجب تخييرى ، كفايى و مطلق و مقيّد ، تعدّد شرط و وحدت جزاء و تجرّى ، جارى است .
شناختنامه آخوند خراسانى ( فارسى ) — صفحة 510
مساهمون: مهدى مهريزى وهادى ربانى
ص٥١٠