و از جمله منصب ولايت و امامت كه روح منصب وسطيت و شهادت است به هر يك از اوصياء عليهم السّلام موهبت فرموده است هم چنان كه رسول صادع صلى اللَّه عليه و آله فرمود (
نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ عَلى قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ الْمُنْذِرِينَ
) ولى گروهى از منافقان از نظر كوتاهى فكر ادراك ننمودهاند كه هر يك از اوصياء گر چه بشرند ولى داراى روح قدس هستند و مانند نور خورشيد نورانيت ذاتى دارند نه نورانيت حسى و ظاهرى كه قابل زوال است . بر حسب آيه
ما أَنْتُمْ إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُنا
گمان برند كه همه افراد بشر يكسانند غافل از اينكه بشريت قابل انواع بيشمار خواهد بود و رسولان و پيامبران و اوصياء را قياس به خود نمودهاند و در مقام انكار و مخالفت برآمدهاند .
و فعليت وصايت و خلافت على بن ابى طالب عليه السّلام از رسول صادع صلى اللَّه عليه و آله پس از رحلت رسول صلى اللَّه عليه و آله خواهد بود و نظر باينكه منصب ولايت و وصايت بحسب آيه كريمه
إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ
وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ
اختصاص دارد بمقام قدس ربوبى كه بايد اعلام و نصب فرمايد و رسول صلى اللَّه عليه و آله واسطه تعيين و تشخيص است و هنگام جعل ولايت و وصايت بطور اطلاق على بن ابى طالب عليه السّلام پس از رحلت رسول صلى اللَّه عليه و آله خواهد بود كه حق تعالى على عليه السّلام را به اين منصب عالى نصب فرمايد همچنين سائر اوصياء عليهم السّلام پس از رحلت امام و وصى سابق از جانب حق تعالى منصوب خواهد شد و منافات ندارد كه از زمان رسول صلى اللَّه عليه و آله معرفى شده باشد ولى هنگام فعليت منصب ولايت مطلق و وصايت هر يك از اوصياء عليهم السّلام پس از رحلت امام و وصى سابق خواهد بود .
و نظر باينكه امر وصايت از رسول صادع صلى اللَّه عليه و آله امر مهم از مناصب عاليه بلكه از همه مناصب الهى مانند رسالت و پيامبرى و نبوت عالىتر و بالاتر است حق تعالى منصب هر يك از اوصيا را بايد پس از رحلت امام و وصى سابق مقرر فرمايد و شخص امام نيز از نظر توجه موهبت حق تعالى به اين چنين مقام و منصب لا محاله