خواهد بود و با روح قدس خود اعطاء و موهبت منصب امامت و ولايت مطلقه را خواهد يافت .
خلاصه وساطت و وصايت اوصياء عليهم السّلام از رسول صلى اللَّه عليه و آله بتدريج خواهد بود يعنى هر يك از آنان در عصر و زمان خود و پس از رحلت وصى سابق تحقق مىپذيرد و همچنين لوازم آن از قبيل شهادت بر اعمال قلبى و جوارحى عموم مردم زمان هر يك و لازم ديگر گواهى به پيشگاه قدس ربوبى در عالم محشر خواهد بود .
و هر يك از اوصياء عليهم السّلام نيز در اثر احاطه علمى و شهودى و نورانيت و صفاء روح قدس خود از آغاز عمر و زندگى عالم به اين فضيلت و موهبت است مورد فضل مقام كبريائى قرار گرفته و از جمله اوصياء رسول صادع اسلام خواهد بود و هنگام رحلت امام و وصى سابق نيز بطور شهود و الهامات غيبى خواهد يافت كه بمقام وصايت و امامت مطلقه نايل آمده است و بنور و كرامت حق تعالى قرار گرفته است .
و بر حسب آيه
وَ لا يَنْطَلِقُ لِسانِي فَأَرْسِلْ إِلى هارُونَ
13 - 26 استفاده مىشود كه اعزام و ارسال رسول اختصاص بساحت قدس ربوبى دارد و نيز بر حسب آيه
قالَ كَلَّا فَاذْهَبا بِآياتِنا إِنَّا مَعَكُمْ مُسْتَمِعُونَ فَأْتِيا فِرْعَوْنَ فَقُولا إِنَّا رَسُولُ رَبِّ الْعالَمِينَ
14 - 26 ساحت قدس ربوبى بهر دو موسى و هرون خطاب فرمود و هر دو را بسوى فرعون پادشاه قبط ارسال و اعزام فرمود خلاصه جعل منصب رسالت و نبوت و وصايت و امامت از شئون ربوبى و لازم صفت ربوبى كبريائى است و بواسطه رسول و يا پيامبر و يا وصى ديگرى هرگز تحقق نخواهد يافت .
به همين قياس جعل هر يك از اوصياء طاهرين عليهم السّلام بمنصب امامت و ولايت مطلقه اختصاص بمقام قدس ربوبى دارد به شخص رسول و پيامبر و وصى و بدون وساطت شخص ديگرى تحقق مىپذيرد .
وصايت و امامت على بن ابى طالب عليه السّلام نيز زياده بر اخبار رسول صادع صلى اللَّه عليه و آله