قوله ( ع )
: و لا تفتح له ابواب علمه .
علم و احاطه شهودى ساحت كبريائى ابدى و ازلى است و علم بقدس كبريائى داشته و به تبع آن نيز بعوالم امكانى قبل از تحقق نظام خلقت عالم بوده است و همچنين پس از تنزل و تحقق آفرينش كما كان عالم بوده و مرتبهء امكانى آن تحقق يافته و بطور جمعى از ازل همه حوادث و رويدادها مورد احاطه علمى او بوده .
اينك در نظام متغيّر و متبدل بتدريج تحقق مىپذيرد و پرتوى از فيوضات كبريائى بصحنه سراب لرزان ميتابد و همه حوادث و موجودات در علم فعلى كبريائى يكسانند و سرتاسر اين جهان مانند نقطهاى مندك و يا مانند نقشهاى است نه بطور ارتسام منطوى در علم ازلى خواهند بود بر اين اساس عروض جهل و يا نسيان و يا غفلت بر ساحت كبريائى مفهوم ندارد تا اينكه محتاج به شريك باشد كه حوادث را بخاطر او آورد و او را در تدبير نظام جهان اعانت نمايد .