است در صورتى كه مدت كوتاه عمر هر فردى قابل قياس بآسايش ابدى او در عالم قيامت نخواهد بود .
و از جمله الطاف ساحت كبريائى به بشر هنگام ولادت غذاى ملايم طبع براى طفل نوزاد ميسر فرموده است همچنين از نطفه و ماده قذر و پليد و كثيف بشر را آفريده است و او را آماده نموده و نيروى عاقله و روح و نور الهى به او دميده .
بدين وسيله او را حامل وديعت الهى نموده است و بر موجودات جهان برترى و فضيلت بخشيده و او را محصول نظام خلقت معرفى نموده است . و زياده اينكه صنع و آفرينش ساحت كبريائى بهتر از همه گونه صنايع بشرى است محتاج به مباشرت و صرف نيرو نخواهد بود و به حركت و استعمال آلات و ابزار محتاج نيست و نيز احتياج بماده و موضوع صناعت ندارد .
بلكه صنع كبريائى عبارتست از خلق ساحت كبريائى از كتم عدم و با نيروى غيبى است و محتاج بماده و اختلاط با مواد خارجى ندارد .
مثلا شكوفهها را با نيروى غيبى و ساير عوامل طبيعت برشد و نما مىرساند و بهيئت ميوههاى شاداب و گوارا در مىآورد بدون اينكه با مادهاى از مواد خارجى اختلاط بيابد در صورتى كه افراد صنعتگر بايد در موضوع خارجى صنعت خود را به كار ببرند . مثلا نجار محتاج به تخته و چوب است و آهنگر محتاج بآهن است و بنا محتاج به سنگ و آجر و سيمان است ولى از نظر لطف ساحت كبريائى هر فعل و خلق و صنع او بوسيله نيروى غيبى و لا شىء صورت ميگيرد و اقتراحى و بطور ابداع است .
خلاصه هر يك از صفات وجودى و كمال كه به بشر نيز اطلاق مىشود قابل قياس بصفات كامل ساحت كبريائى نخواهد بود و در مقام كبريائى آن صفت توجه اعلى و اشرف و بطور ذاتى خواهد بود در صورتى كه هر صفت كمال كه بشر واجد باشد بطور عاريتى و بطور موهبت و تجدد امثال است .
درخشان پرتوى از اصول كافى ( فارسى ) — صفحة 165
مساهمون: محمد حسينى همدانى نجفى
ص١٦٥