و ظاهر از عطف موصول و الذين آمنوا برسول ( ص ) آنست كه ايمان او بصدق و موهوبى و ايمان قيام بدعوت به حق است كه پس از رحلت رسول ( ص ) قيام بدعوت به حق نمايد و وظيفه رسول ( ص ) را انجام دهد و موصول و صله آن عنوان كلى از نظر تشريف است همچنان كه وصف آن نيز قيام باداء صلاة و اداء زكات هنگام كه در حال ركوع بوده است خلاصه وظيفه او قيام بدعوت به حق است مانند رسول ( ص ) نه ايمان از نظر پيروى از دعوت به حق مانند ساير دانشجويان و ايمان دو سنخ ايمان است ذاتى و موهوبى و ديگر اكتسابى تزلزلپذير .
و بر حسب روايت صحيح مراد على بن ابى طالب ( ع ) بوده است .
و خلاصه استدلال بهر دو آيه كريمه
أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ
و همچنين به آيه كريمه
إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ
. مفاد دو آيه كريمه شاهد آنست كه اطاعت اوصياء رسول عليهم السلام فرض و واجب است زيرا مراد از اولى الامر عبارت از اشخاص مخصوص كه حق تعالى اطاعت آنان را اطاعت رسول معرفى نموده است و ولايت آنان بر عموم مردم پس از زمان رحلت رسول صلّى اللَّه عليه و آله قيام بوظيفه رسول و ادامه دعوت به حق و نظارت در امر مكتب عالى قرآن است و نيز تعليم اسرارى از آيات قرآنى خواهد بود .
و اما آيهء
إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ
:
باتفاق علماء و روايات واردة مستفيضه از ابن عباس و غير او مبنى باينكه عبد اللَّه بن سلام و چند نفر از همراهان او بحضور رسول صلّى اللَّه عليه و آله آمده در آن هنگام رسول صلّى اللَّه عليه و آله از منزل خارج شده در حالى كه مردم در مسجد مشغول نماز و ركوع و سجود بودند ناگهان رسول صلّى اللَّه عليه و آله در طى راه بسائلى رسيده رسول صلّى اللَّه عليه و آله از او سؤال فرمود آيا كسى به تو صدقه داده است گفت بلى اين شخص انگشتر را به من داد رسول صلّى اللَّه عليه و آله فرمود كى