فرمود بلكه ولايت و نفوذ رأى و حجيت قول از جانب حق تعالى اختصاص بافرادى مشخص دارد كه از تعليمات غيبى و الهامات ربوبى توسط رسول ( ص ) گرچه بواسطه وحى ديگر باشد بهرمند باشند و بالاخره علوم آنان لدنى و ذاتى و موهوبى بايد باشد همچنان كه علوم و معارف رسول ( ص ) موهوبى و ذاتى بوده است و آيه
لا يَنالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ
ناظر به اين حقيقت است .
و آيه
قُلْ هذِهِ سَبِيلِي أَدْعُوا إِلَى اللَّهِ عَلى بَصِيرَةٍ أَنَا وَ مَنِ اتَّبَعَنِي
12 - 108 ناظر به اين حقيقت است و آيه بيان آنست كه مراد از جمله موصول من اتبعنى اوصياء گرامى عليهم السلام هستند و قيام آنان بدعوت جامعه بشر از جانب ساحت كبريائى بر اساس بصيرت روحى و شهود روانى است و بتوحيد خالص و بدلايل قاطع دعوت مينمايند و هرگز در مرام رسول ( ص ) و داعيان به حق در اثر تبعيت از او ابهام و اهمال نخواهد بود و بصراحت استفاده مىشود كه دعوت جامعه بشر بدين اسلام و بمكتب قرآن اختصاص برسول صادع اسلام صلّى اللَّه عليه و آله دارد و اين وظيفه را ساحت كبريائى فقط به عهده او نهاده و غير او در انجام اين وظيفه و منصب بالاصاله شركت ندارند جز بعنوان تبعيت از رسول ( ص ) و همين معناى وصايت و خلافت است .
و نيز از آيه استفاده مىشود كه تابعين و پيروان رسول از جانب كبريايى در انجام وظيفه قيام بدعوت به حق و بمكتب قرآن افراد مخصوصى هستند كه از جانب آفريدگار تبعيت و خلافت آنان تصريح شده است و حقيقت آن عبارت از نور و جوهر قدسى و انسان ربانى است كه از طريق الهامات غيبى و تعليمات رسول ( ص ) افاضه شده است .
قوله ( ع ) : و هم الذين قال اللَّه عز و جل
إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا
:
آيه مبنى بر حصر ولايت بر عموم بشر بولايت حقيقى حق تعالى از نظر خلق و آفرينش كه محكمترين رابطه ميان خالق و مخلوق است .