را نيز نبايد برسالت ساير رسولان قياس نمود بلكه رسالت رسول ابدى است و در اثر نزول آيات كريمه است و دعوت رسول نيز بر اساس قرائت آيات قرآنى در جهان است .
و به همين قياس امامت و وصايت اوصياء رسول صلّى اللَّه عليه و آله را نيز نبايد قياس برسالت رسولان نمود از نظر اينكه ارتباط با الهامات غيبى قياس باستفاده از تعليمات رسول ( ص ) نخواهد بود كه هر يك از آيات قرآنى را براى وصى خود على بن ابى طالب عليه السلام يگانه متعلم و دانشجوى مكتب عالى قرآن خوانده است و به تعليم و آموزش رسول صلّى اللَّه عليه و آله صورت گرفته و همانطور كه معلم رسول صلّى اللَّه عليه و آله ساحت قدس كبريائى است بوساطت جبرئيل امين همانطور معلم على بن ابى طالب عليه السلام شخص رسول صلّى اللَّه عليه و آله مىباشد بضميمه تعليمات بنام سنت و برنامه مكتب عالى قرآن از اين رو مقام شامخ امامت و وصايت على بن ابى طالب عليه السلام ارجدارتر است از مقام نبوت و رسالت رسولان .
و در نتيجه بر حسب روايت منزلت كه رسول صادع صلّى اللَّه عليه و آله ميفرمود
( انت منى بمنزلة هرون من موسى الا انه لا نبى بعدى )
شاهد بر نقص على بن ابى طالب نخواهد بود بلكه قطع رابطه رجال الهى از جبرئيل امين بر حسب مقتضاى نظام است و شاهد ابديت دين و رسالت رسول و امامت اوصياء خواهد بود و ظاهر از كلمه محدثه در بعض روايات آنست كه شخص فرشته مقرب را مشاهده نمايد و خبر خصوصى را نيز از فرشته بشنود و بفهمد ولى در مورد خبر و حوادث و پيش آمدها باشد نه احكام و بيان معارف هم چنان كه صديقه مريم عليها السلام مورد حديث و خبر جبرئيل امين قرار گرفت كه ساحت كبريائى فرزند پسرى همچو عيسى به او كرامت خواهد فرمود در حقيقت به حادثهء خارجى خبر داده است .
فرق وحى و الهام و تحديث آنست كه وحى قول مرموز است كه گوينده غيبى حقيقت امرى و يا مطلب را بقلب شنونده القاء نمايد و فرد صريح وحى نزول آيات قرآنى است كه رسول صادع صلّى اللَّه عليه و آله جبرئيل را با قلب نورانى خود ميديد و آيات
درخشان پرتوى از اصول كافى ( فارسى ) — صفحة 216
مساهمون: محمد حسينى همدانى نجفى
ص٢١٦