شأنيت و اين قسم قدرت اقتضائى مطرح نيست و منشأ هيچ اثر نخواهد بود غرض روايت آنست كه در صورت عدم استفاده از قدرت شاهد آنست كه قدرت و استطاعت عاريتى است و هر وقت كه استطاعت به كار رود طريقى و در حيطه قدرت قيوميه كبريائى خواهد بود .
قوله ( ع ) : قلت فعلى ما ذا يعذبه قال بالحجة البالغة و الآلة التى ركب فيهم :
راوى سؤال نمود چگونه استحقاق عقوبت خواهد يافت .
امام عليه السّلام فرمود در اثر حجت و نهى شرعى از فعل شنيع زنا و نيز از نظر اينكه اعضاء و جوارح بدن انسان به منظور به كار بردن در عبادت و كسب فضيلت است از جمله آلت رجوليت براى بقاء نسل نوع بشر است نه براى ارتكاب عمل شنيع زناء كه سبب بيمارى مزمن و نيز سبب قطع نسل مىشود و ايجاد آلت رجوليت مانند ساير نيروهاى و اعضاء از حس ديدنى و شنيدنى براى تكميل بدن و انتظام زندگى بشر است كه نسل بشر باقى بماند و از قدرت و استطاعت هر يك از اعضاء و جوارح روانى و بدنى در مورد شايسته استفاده نمايد نه در موردى كه جز خطر بيماريها و عقوبت اخروى نتيجهاى نخواهد داشت .
و از نظر آزمايش و امتحان بشر پروردگار هر يك از نيروهاى روانى و جوارحى و همچنين استفاده از وسايل خارجى را بطور عموم در حيطه اختيار بشر نهاده كه بتواند موقع آزمايش قرار گيرد و با هر يك از اعضاء و جوارح بتواند چنانچه بخواهد صرف در عمل گناه و معصيت نمايد و همچنين بتواند در عمل عبادى و يا به كارهاى جايز صرف نمايد و زندگى خود را تأمين كند .
بهر تقدير به كار بردن قدرت و استطاعت اختصاص به عمل مثبت و يا منفى و امتناع دارد از نظر اينكه قدرت و استطاعت بشر در مورد هر يك از نيروهاى درونى
درخشان پرتوى از اصول كافى ( فارسى ) — صفحة 372
مساهمون: محمد حسينى همدانى نجفى
ص٣٧٢