قوله عليه السلام : و اقدرهم على طاعته بما جعل فيهم :
از هر لحاظ بشر را نيرو بخشيده و وسايل قيام باداء وظايف و سپاسگزارى را براى او آماده نموده باينكه وظايف دينى و اعتقادى و شعار عبوديت او را از طريق اعزام رسول و بناگذارى مكتب توحيد و برنامه آن و چگونگى قيام بشر را باداء وظايف تعيين فرموده است و بر حسب نيروى بدنى و تناسب اعضاء و جوارح بدن نيز بشر را مهيا و نيرومند قرار داده كه بتواند بوظايف عبوديت قيام نمايد .
قوله ( ع ) و قطع عذرهم بالحجج فعن بينة هلك من هلك و بمنه نجى من نجى :
در اثر تعيين وظايف سپاسگزارى و اعلام بهر يك از افراد بشر حجت را بر آنان تمام نموده و بفضيلت روح و نيروى عاقله بشر را مزيت بخشيده و باعضاء و جوارح او نيروى و قدرت ارزانى فرموده تا بتواند بوظايف عبوديت قيام نمايد و طريقه اداء وظايف را نيز به او آموخته و طريق سعادت را از شقاوت بيان نموده و نفع و زيان و سود و ضرر را به او تعليم و رهنمائى نموده است به منظور اينكه با نيروى اختيار هر طريقى را كه خواهد برگزيند طريق عبوديت و سعادت و يا طريقه انحراف و مخالفت و هر يك را از دو طريق را برگزيند با علم و آگاهى باشد .
زيرا هر طريقى را از عبوديت و يا مخالفت برگزيند و بدان حركت كند سير و سلوك و حركت جوهرى ذاتى و كسب ذات و حقيقت و ذاتيات خود مىباشد و هر طريقى را از سعادت و يا مخالفت پيمود هنگام كه مدت زندگى بپايان رسيد و در آستانه مرگ در آيد طريقى را كه ايجاد نموده و پيموده حقيقت و جوهر وجودى گشته قابل تغيير و تبدل نخواهد بود .
قوله ( ع ) : و بمنه نجى من نجى :
بديهى است همه موجبات و وسايل نجات و طريقه سعادت را چه وسايل
درخشان پرتوى از اصول كافى ( فارسى ) — صفحة 211
مساهمون: محمد حسينى همدانى نجفى
ص٢١١