مقدماتى از قبيل اعزام رسول و تعيين برنامه براى اداء وظايف و همچنين تهيه وسايل و قدرت اعضاء و جوارح براى قيام باداء وظايف همه را ساحت كبريائى براى او آماده و مهيا فرموده است و همچنين وسائل سعى و كوشش او را آماده فرموده كه منحصر بفضل پروردگار است .
قوله ( ع ) : و للَّه الفضل مبدئا و معيدا :
بشر از نظر اينكه وجود او تعلق و ربط محض است هيچ گونه اقتضاء و استحقاقى بطور لزوم ندارد و هر چه را ساحت كبريائى به او موهبت فرمايد بر اساس فضل است به لحاظ موهبت وجود و نيروى عاقله كه سبب امتياز او از همه انواع موجودات مىشود بر اساس فضل است و همچنين تعيين وسايل آموزش و تعلم از مكتب عالى قرآن و قدرت روحى و روانى و جوارحى و قيام باداء وظايف دينى همه و همه بر اساس فضل است كه نصيب افراد بشر فرموده است .
و همچنين پس از قيام باداء وظايف اعتقادى و اخلاقى و جوارحى كه بفضل ساحت كبريائى اين مراحل را پيموده ادامه ايمان و تقوى و اداء وظايف تا آخرين لحظات زندگى و ختام دوره عمل كه بفضل كبريائى محكوم به حبط نشده و در دوره زندگى توانسته است صلاحيت خود را حفظ نمايد .
بالاخره فضل ساحت كبريائى حد و حصر ندارد چه نسبت بمبدأ دوره عمل و چه از نظر منتهى و عالم جزاء و چنانچه در باره فردى از اهل ايمان بر اساس عدل رفتار فرمايد هرگز نجاح و رستگارى نخواهد داشت .
قوله ( ع ) : ثم ان اللَّه و له الحمد افتتح الحمد لنفسه و ختم امر الدنيا و محل الآخرة بالحمد لنفسه :
در طى سخنان به حمد و ثناء ذات كبريائى توجه نموده هم چنان كه ساحت قدس آغاز خلقت را بر اساس حمد و ثناء نهاده و فعل و نظام خلقت را مسطورهاى
درخشان پرتوى از اصول كافى ( فارسى ) — صفحة 212
مساهمون: محمد حسينى همدانى نجفى
ص٢١٢