را محدود نمايد يعنى در اثر و فعل شبيه موجودات امكانى گردد و بر توحيد و بساطت افعالى كبريائى خلل لازم آيد .
اين قيد سلبى در اثر اعلام به آنست كه ساحت كبريائى همچنان كه واجب الوجود است بايد من جميع جهات صفات و فعل كبريائى نيز واجب باشد و شائبه نقص و امكان نيز در صفات فعلى كبريائى نباشد بالاخره توحيد افعالى ساحت قدس ركن توحيد ذات و صفات ساحت كبريائى مىباشد .
و لازم آن آن است كه همچنان كه بايد صفات ذات كبريائى شباهت بموجود امكانى نداشته باشد فعل و اثر ساحت آفريدگار نيز شباهت به فعل و اثر مخلوق نخواهد داشت زيرا فعل و اثر آفريده و پديده اختيارى فاعل است و چون نقص امكانى ذاتى فاعل مختار است فعل و اثر او نيز ناقص خواهد بود و ساحت كبريائى از فعل و اثر ناقص منزه خواهد بود .
قوله عليه السلام : و لا تأخذه السنات :
صفت سلبى مبنى بر اينكه بر ساحت كبريائى حالت روانى رخ نميدهد مانند عارضه خواب و فرسودگى و مانند آنها هم چنان كه آيه كريمه
لا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَ لا نَوْمٌ
تعبير فرموده است .
قوله عليه السلام : سبق الاوقات كونه :
مبنى بر تنزيه ساحت كبريائى از زمان و زمانيات است كه از جمله كم متصل بوده و لازم آن نيز حدوث و تجدد خواهد بود و ذات كبريائى منزه از تجدد و وقوع در متجددات و زمانيات است زيرا او خالق زمان و زمانيات و حوادث و متجددات مىباشد و همه صفات مخلوق آميخته به نقص است و ساحت كبريائى منزه از هر نقص بلكه سبقت ذاتى كبريائى بر اوقات و ازمنه از نظر سبقت ذاتى است و اينكه خالق زمان و كرات بيكران و موجودات زمانى است و چنانچه مراد سبقت