پىنوشتها
( 1 ) . رضا مختارى و محسن صادقى ، ميراث فقهى ( 1 ) : غنا و موسيقى ، ج 1 ، مقدمه ، ص 44 .
( 2 ) . نك : محقّق كركى ، جامع المقاصد ، ج 4 ، ص 23 . گويا اين نخستين بارى است كه بحث از مرثيهخوانى و ارتباط آن با بحث غنا در يك كتاب فقهى مطرح شده است . پس از آن در شرح لمعه و سپس در آثار بعدى كه دربارهء غنا نوشته شده ، اين مسأله مورد توجّه قرار گرفته است .
( 3 ) . اين دو اصطلاح تفاوت چندانى با هم نداشته و بيشتر در دو سه قرن اخير است كه ميان صوفى و عارف تفاوتى گذاشته مىشود . به نظر مىرسد تفاوت آنان تنها در آن است كه صوفى عنصرى تشكيلاتى و عارف داراى شخصيت فردىاست .
( 4 ) . دارابى ، مقامات السالكين ، صص 323 - 324 .
( 5 ) . دشتكى ، الذكرى ، به نقل از رضا مختارى ، همان ، دفتر سوم ، ص 1595 .
( 6 ) . محمّد تقى مجلسى ، « رسالهء مسؤولات » ، ص 704 .
( 7 ) . كلينى ، كافى ، ج 2 ، صص 615 - 616 .
( 8 ) . محمّد على سبزوارى ، تحفةالعباسية ، صص 1606 - 1611 .
( 9 ) . دربارهء شرح حال او و اولاد و اعقابش نك : مصلح الدين مهدوى ، خاندان شيخ الاسلام .
( 10 ) . مرتضى نجومى ، رسالة الغناء ، ص 37 .
( 11 ) . مصلح الدين مهدوى ، همان ، ص 98 .
( 12 ) . اين جستجو را استاد مختارى و دوستانشان براى تدوين ميراث فقهى : غنا و موسيقى انجام دادهاند .
( 13 ) . رضا مختارى ، همان ، دفتر سوم ، ص 1634 .
( 14 ) . سيد محمّد ميرلوحى ، « سلوة الشيعة و قوة الشريعة » ، ميراث اسلامى ايران دفتر دوم ، ص 353 . در آنجا ضمن اشاره به رسالههايى كه دربارهء تحريم نوشته شده