گزارشى از مقبرهء فيض كاشانى « 1 »
در حاشيهء كوير مركزى ، شهرى با سابقهء چند هزار ساله قرار دارد . بنا به نظريهء عدّهاى از علماى زبانشناس و باستانشناس ، نام اين شهر مأخوذ از « كاش » و « كاس » كه همان قوم « كاسيت » هستند ، مىباشد . كاشان ، با اين قدمت « سيلك » و داشتن ابنيه و آثار تاريخى پيش و بعد از اسلام ، هر مسافر منطقهء حاشيهء كوير ايران را به سوى خود فرا مىخواند . شهرى كه پس از اسلام ، به يكى از مراكز مهمّ شيعيان حضرت على ( ع ) مبدّل شد . در واقع ، شهر كاشان به همراه قم و آوه ، مثلثى را تشكيل مىدادند كه مسكن شيعيان به شمار مىآمد . و اين امر به واسطهء مهاجرت قبايل شيعى عرب به اين نواحى به وجود آمده بود .
كاشان ، از دوران صفويه به بعد ، به جهت توجّه شاهان شيعى مذهب صفوى و به خصوص شاه عبّاس اوّل و جانشينانش ، رونق بسيارى يافت . و به همين دليل ، بازارهاى بزرگ ، مساجد ، گرمابهها و حتى قبرستان جديدى در اين شهر ساخته شد .
بخشى از بناى باغ فين و چشمهء آب متعلّق به آن ، از اقدامات شاه عبّاس و شاه سليمان صفوى مىباشد .
بنابراين ، از طرفى سابقهء شيعى بودن شهر و از طرف ديگر ، توجّه حكّام صفوى به اين مكان ، نه تنها امور بازرگانى و هنرى شهر كاشان را رونق بخشيد ، بلكه در امور علمى و دينى نيز تأثير بسزايى در آن ديار و سامان گذاشت و در نتيجه ، دانشمندان و
هامش
( 1 ) * نشريهء « رهنمون » ، ش 4 - 5 ، بهار و تابستان 72 ، صص 232 - 237 .