ثواب شاد كردن مؤمن
در حديث آمده : « مَنْ سَرَّ مُؤْمِناً سَرَّهُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَ قِيلَ لَهُ : تَمَنَّ عَلَى رَبِّكَ مَا أَحْبَبْتَ ؛ فَقَدْ كُنْتَ تُحِبُّ أَنْ تَسُرَّ أَوْلِيَاءَهُ فِي دَارِ الدُّنْيَا فَيُعْطَى مَا تَمَنَّى وَ يَزِيدُهُ اللَّهُ مِنْ عِنْدِهِ مَا لَمْ يَخْطُرْ عَلَى قَلْبِهِ مِنْ نَعِيمِ الْجَنَّةِ » « 1 » ؛ يعنى هر كه شادمان و خوشحال گرداند مؤمنى را ، خوشحال گرداند حقتعالى او را در روز قيامت و گفته شود او را : آرزو كن بر پروردگار خود آنچه را دوست مىدارى ؛ زيرا كه دوست داشتى كه شاد كنى اولياى خدا را در دار دنيا ، پس داده شود به او آنچه آرزو كند و زياده كند حقتعالى از پيش خود آنچه را به خاطر او نرسيده باشد از نعمتهاى بهشت .
ثواب اعانت « 2 » و نصرت مؤمن
در حديث آمده : « مَا مِنْ مُؤْمِنٍ يُعِينُ مُؤْمِناً مَظْلُوماً إِلَّا كَانَ أَفْضَلَ مِنْ صِيَامِ شَهْرٍ وَ اعْتِكَافِهِ فِي الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ، وَ مَا مِنْ مُؤْمِنٍ يَنْصُرُ أَخَاهُ وَ هُوَ يَقْدِرُ عَلَى نُصْرَتِهِ إِلَّا نَصَرَهُ اللَّهُ فِي الْآخِرَةِ « 3 » ، وَ مَا مِنْ مُؤْمِنٍ يَخْذُلُ أَخَاهُ وَ هُوَ يَقْدِرُ عَلَى نُصْرَتِهِ إِلَّا خَذَلَهُ اللَّهُ فِي الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ » « 4 » ؛ يعنى هيچ مؤمنى اعانت مؤمن مظلومى نكند الّا آنكه فاضلتر باشد براى او از روزهء يك ماهه و اعتكاف در مسجد الحرام ، و هيچ مؤمنى نصرت نكند برادر مؤمن خود را در حالتى كه قدرت داشته باشد بر نصرت او الّا آنكه او را نصرت كند حقتعالى در آخرت ، و هيچ مؤمنى فرو نگذارد برادر مؤمن
هامش
( 1 ) . ثوابالأعمال ، ص 149 ؛ بحارالأنوار ، ج 71 ، ص 304 ، ح 48 .
( 2 ) . يارى كردن ، كمك كردن .
( 3 ) . مصدر : « فِي الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ » .
( 4 ) . ثوابالأعمال ، ص 147 ؛ بحارالأنوار ، ج 72 ، ص 20 ، ح 17 .