ثواب مهلت دادن مفلس « 1 »
در حديث آمده : « مَنْ أَرَادَ أَنْ يُظِلَّهُ اللَّهُ يَوْمَ لَاظِلَّ إِلَّا ظِلُّهُ فَلْيُنْظِرْ مُعْسِراً أَوْ لِيَدَعْ لَهُ مِنْ حَقِّهِ » « 2 » ؛ يعنى هر كه خواهد كه حقتعالى او را جاى دهد در سايهء خود ، روزى كه سايه نباشد به جز سايهء او ، پس بايد كه مهلت دهد مفلس را يا بگذرد « 3 » از براى او بعضى از حق خود را .
و در حديث ديگر آمده : « مَنْ أَنْظَرَ مُعْسِراً كَانَ لَهُ عَلَى اللَّهِ فِي كُلِّ يَوْمٍ ثَوَابُ صَدَقَةٍ مِثْلَ مَالِهِ » « 4 » ؛ يعنى هر كه مهلت دهد مفلس را ، حقى باشد بر خداى ، آنكه او را در هر روز ثواب صدقه به مثل آن مال بدهد تا آنكه حق خود را از او بگيرد .
ثواب تصدّق
در حديث آمده : « أَرْضُ الْقِيَامَةِ نَارٌ مَا خَلَا ظِلَّ الْمُؤْمِنِ ؛ فَإِنَّ صَدَقَتَهُ تُظِلُّهُ » « 5 » ؛ يعنى زمينِ قيامت همه آتش است به غير از سايهء مؤمن ؛ به درستى كه صدقهء او سايه خواهد افكند بر او .
و در حديث ديگر آمده كه « صدقه ، فقر را زايل مىگرداند و عمر را زياد مىكند و هفتاد مردن بد را دفع مىكند » « 6 » . و در حديث ديگر آمده كه « صدقهء پنهان ، غضب پروردگار را خاموش مىكند و صدقهء آشكار ،
هامش
( 1 ) . بىچيز ، تهيدست .
( 2 ) . كافى ، ج 4 ، ص 35 ، ح 1 ؛ وسائلالشيعه ، ج 16 ، ص 319 ، ح 21654 .
( 3 ) . نسخهء « ق » : « بگذارد » .
( 4 ) . منلايحضرهالفقيه ، ج 2 ، ص 58 ، ح 1701 .
( 5 ) . كافى ، ج 4 ، ص 3 ، ح 6 ؛ بحارالأنوار ، ج 7 ، ص 291 ، ح 2 .
( 6 ) . امامباقر عليه السلام : « الْبِرُّ وَ الصَّدَقَةُ يَنْفِيَانِ الْفَقْرَ ، وَ يَزِيدَانِ فِي الْعُمُرِ ، وَ يَدْفَعَانِ عَنْ صَاحِبِهِمَا سَبْعِينَ مِيتَةَ سَوْءٍ » ( خصال ، ج 1 ، ص 48 ، ح 53 ؛ بحارالأنوار ، ج 93 ، ص 119 ، ح 17 ) .