مىكشاند روزى را به سوى داعى « 1 » و مىگرداند از او مكروه را .
و در حديث ديگر آمده كه « ملائكه ندا مىكنند از عرش كه از براى توست صد هزار مثل آنچه از براى او طلبيدهاى » « 2 » .
و در حديث ديگر آمده : « مَنْ دَعَا لِإِخْوَانِهِ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ وَ الْمُسْلِمِينَ وَ الْمُسْلِمَاتِ وَكَّلَ اللَّهُ بِهِ عَنْ كُلِّ مُؤْمِنٍ مَلَكاً يَدْعُو لَهُ » « 3 » ؛ يعنى هر كه دعا كند از براى برادران مؤمنين و مؤمنات و مسلمين و مسلمات ، حقتعالى موكّل گرداند به او از قِبَل هر مؤمنى فرشتهاى كه از براى او دعا كند .
ثواب قضاى حاجت و ازالهء اندوه مؤمن
در حديث آمده : « مَنْ قَضَى لِأَخِيهِ حَاجَةً فَبِحَاجَةِ اللَّهِ بَدَأَ وَ قَضَى اللَّهُ لَهُ بِهَا مِائَةَ حَاجَةٍ إِحْدَاهُنَّ الْجَنَّةُ ، وَ مَنْ نَفَّسَ عَنْ أَخِيهِ كُرْبَةً نَفَّسَ اللَّهُ عَنْهُ كُرَبَ الْقِيَامَةِ بَالِغاً مَا بَلَغَتْ » « 4 » ؛ يعنى هر كه قضا كند براى برادر مؤمن حاجتى ، پس به حاجت خداى ابتدا كرده و قضا كند براى او حقتعالى به سبب آن ، صد حاجت كه يكى از آن بهشت باشد ، و هركه اندوهى از دل مؤمنى « 5 » بر دارد ، حقتعالى بردارد از او اندوههاى قيامت را هر چه باشد و رسد به هر جا كه رسد .
هامش
( 1 ) . دعا كننده ، طلب كننده .
( 2 ) . امام كاظم عليه السلام : « أَنَّ مَنْ دَعَا لِأَخِيهِ بِظَهْرِ الْغَيْبِ نُودِيَ مِنَ الْعَرْشِ : وَ لَكَ مِائَةُ أَلْفِ ضِعْفِ مِثْلِهِ » ( كافى ، ج 2 ، ص 508 ، ح 6 ؛ بحارالأنوار ، ج 48 ، ص 171 ، ح 10 ) .
( 3 ) . ثوابالأعمال ، ص 161 ؛ بحارالأنوار ، ج 90 ، ص 386 ، ح 12 .
( 4 ) . ثوابالأعمال ، ص 146 ؛ وسائلالشيعه ، ج 16 ، ص 342 ، ح 21716 .
( 5 ) . نسخهء « م » : « مؤمن » .