درِ سوم : در شرايط روزه
و آن ، بلوغ است و عقل و خالى بودن از حيض و نفاس « 1 » و عافيت از مرضى « 2 » كه روزه به آن ضرر رساند و حضور در بَلَد « 3 » خود يا بلدى كه در آن نيّت اقامت ده روز كرده باشد .
و صحيح است از طفل مميّز و از نائم « 4 » و بىهوش و ديوانه اگر پيش از عروض اين احوال نيّت داشته باشد و از مسافر در آنچه مستثنى شد ، و از روى تأديب چنان كه گذشت .
و هر گاه سفر بعد از زوال واقع شود نيز صحيح است . و اگر مسافر حاضر شود يا بيمار بِهْ شود پيش از زوال و هنوز افطار نكرده باشد ، احتياط آن است كه روزه بدارد .
و كسى كه بسيار پير باشد يا صاحب مرضِ تشنگى يا آبستنِ نزديك به وضع حمل يا شير دهندهء كم شير ، و گمانش آن باشد كه روزه ضرر مىرساند به او يا به طفل ، جايز است كه افطار كنند و براى هر روزى ، مُدّى « 5 » از طعام تصدّق كنند . و آبستن و كم شير قضا نيز مىكنند ، و پير و مريض اگر دو مُدّ بدهند و قضا نيز بگزارند احوط است .
و از جملهء شرايط صحت روزه ، نيّت است در شب ، و اگر ميسّر نشود تا زوال نيز جايز است كه نيّت كند . و در روزهء سنت و مستحب ، تا
هامش
( 1 ) . خونى كه از زنان پس از زاييدن خارج مىشود .
( 2 ) . نسخهء « خ » : « از هر مرضى » .
( 3 ) . شهر .
( 4 ) . خوابيده ، كسى كه به خواب رفته .
( 5 ) . پيمانهايست واحد سنجش . تقريباً 750 گرم .