بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ *
سپاس و ستايش مر خداى را - جلّ شأنه - كه بندگان را اوّلًا به خطاب
« أَقِيمُوا الصَّلاةَ »
« 1 » نوازش نمود تا وسيلهء تقرّب ايشان شود بدان جناب كه منزّه است از ادراك ، و ثانياً به عطفِ
« وَ آتُوا الزَّكاةَ »
« 2 » نوازش افزود تا ذريعهء « 3 » پاكيزگى ايشان گردد از دَنَسِ « 4 » بُخل و امساك و تناول غذاى ناپاك ، و تا اين پاكيزگى سبب شايستگى آن تقرّب گردد كه : « پاك بايد رود به عالم پاك » .
و درود نامعدود بر روان سرور انبيا و مهتر « 5 » اصفيا « 6 » كه مأمور شد به
هامش
( 1 ) . حاشيهء نسخهء « م » و « ق » : « به پاى داريد نماز را » .
( 2 ) . در حاشيهء نسخهء « م » و « ق » : « يعنى و بدهيد زكات را . اين دو كلمه در چند موضع از قرآن مجيد واقع است ، از جمله در دو موضع از سورهء بقره » . بقره ، آيهء 43 و 83 و 110 ؛ سورهء نساء ، آيهء 77 ؛ سورهء نور ، آيهء 56 ؛ سورهء مزمل ، آيهء 20 .
( 3 ) . وسيله .
( 4 ) . چرك ، پليدى .
( 5 ) . بزرگتر ، رئيس و سردار قوم .
( 6 ) . برگزيدگان .