به عمره اكتفا كند .
پس بگويد : « لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ ، لَبَّيْكَ لَاشَريِكَ لَكَ لَبَّيْكَ ، إِنَّ الْحَمْدَ وَ النِّعْمَةَ لَكَ وَ الْمُلْكَ لَاشَريِكَ لَكَ » « 1 » . و اولى آن است كه تلبيات ديگر نيز كه منقول است بدين اضافه كند ، خصوصاً « لَبَّيْكَ ذَا الْمَعارِجِ لَبَّيْك » « 2 » . و تكرير « 3 » و تجديد مىكرده باشد ، خصوصاً در هر بلندى و پستى و در سحرها و وقت بيدار شدن و نماز گزاردن و سوار شدن و پياده شدن ، به آواز بلند تا آنكه خانههاى مكه نمودار شوند ، پس قطع تلبيه كند .
و چون به حرم رسد غسل كند به جهت دخول آن ، و همچنين به جهت دخول مكه و مسجدالحرام اگر حَدَثى « 4 » بعد از غسل اوّل واقع شده باشد . و بعد از رفع حَدَث و خَبَث « 5 » ، داخل مسجد شود از « بابالسّلام » به خشوع و دعا ، و برابر حجرالاسود بايستد و بعد از ثناى حق - سبحانه - و صلات بر پيغمبر و دعا ، نزديك حَجَر آيد و آن را در
هامش
( 1 ) . حاشيهء نسخه « ق » و « م » و « خ » : « مىايستم به خدمت تو ايستادنى بعد از ايستادنى . بار خدايا مىايستم به خدمت تو هميشه . نيست شريكى تو را . مىايستم به خدمت تو . به درستى كه ستايشها و نعمتها تو راست و بس ، و پادشاهى و فرمان فرمايى . نيست انبازى از براى تو » . كافى ، ج 4 ، ص 249 ، ح 7 ؛ بحارالأنوار ، ج 21 ، ص 396 ، ح 19 .
( 2 ) . در حاشيهء نسخهء « ق » و « م » و « خ » : « مىايستم به خدمت تو ايستادنى بعد از ايستادنى اى صاحب درجات رفيعه كه صعود مىنمايند به سوى آنها كلمات پاكيزه و بلند مىشوند به جانب آنها اعمال شايسته . مىايستم به خدمت تا هستم و خواهم بود » .
« لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ ، لَبَّيْكَ لَاشَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ ، إِنَّ الْحَمْدَ وَ النِّعْمَةَ لَكَ وَ الْمُلْكَ لَاشَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ ذَا الْمَعَارِجِ لَبَّيْكَ ، لَبَّيْكَ دَاعِياً إِلَى دَارِ السَّلَامِ لَبَّيْكَ ، لَبَّيْكَ غَفَّارَ الذُّنُوبِ لَبَّيْكَ ، لَبَّيْكَ أَهْلَ التَّلْبِيَةِ لَبَّيْكَ ، لَبَّيْكَ ذَا الْجَلَالِ وَ الْإِكْرَامِ لَبَّيْكَ ، لَبَّيْكَ مَرْهُوباً وَ مَرْغُوباً إِلَيْكَ لَبَّيْكَ ، لَبَّيْكَ تُبْدِئُ وَ الْمَعَادُ إِلَيْكَ لَبَّيْكَ ، لَبَّيْكَ كَشَّافَ الْكُرَبِ الْعِظَامِ لَبَّيْكَ ، لَبَّيْكَ عَبْدُكَ وَ ابْنُ عَبْدَيْكَ لَبَّيْكَ ، لَبَّيْكَ يَا كَرِيمُ لَبَّيْك » ( كافى ، ج 4 ، ص 335 ، ح 3 ) .
( 3 ) . كارى را دوباره كردن .
( 4 ) . غائط و آنچه كه وضو و نماز را باطل كند .
( 5 ) . پليدى ، نجاست .