ايشان قلمهاست از زر و كاغذهاست از سيم ، نمىنويسند تا شب شنبه مگر صلات بر پيغمبر صلى الله عليه و آله و سلم ؛ پس بسيار كن از آن . و فرمود : سنت است كه صلات بر پيغمبر و اهل بيت او بفرستى هر روز جمعه هزار نوبت و در روزهاى ديگر صد نوبت » « 1 » .
و از حضرت امام محمّد باقر عليه السلام روايت كرده كه « هيچ چيز كه به آن عبادت خداى كنند در روز جمعه دوستتر نباشد نزد من از صلات بر محمّد و آل محمّد صلى الله عليه و آله و سلم » « 2 » .
و نيز از آن حضرت روايت كرده كه « بايد زينت كند هر يك از شما و بيارايد خود را روز جمعه « 3 » ؛ غسل كند و بوى خوش كند و محاسن را شانه نمايد و خوش بو كند و پاكيزهترين جامهها بپوشد و مُهيّاى نمازجمعه شود . و بايد كه در اين روز آرام دل و آرميدگى بدن با او باشد . و بايد كه نيكو كند عبادت پروردگار خود را و بكُند از خير ، آنچه استطاعت او داشته باشد . پس به درستى كه خداى عز و جل نظر مىكند به زمين تا آنكه مضاعف گرداند حسنات او را » « 4 » .
هامش
( 1 ) . « إِذَا كَانَ لَيْلَةُ الْجُمُعَةِ نَزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَلَائِكَةٌ بِعَدَدِ الذَّرِّ ، فِي أَيْدِيهِمْ أَقْلَامُ الذَّهَبِ وَ قَرَاطِيسُ الْفِضَّةِ ، لَايَكْتُبُونَ إِلَى لَيْلَةِ السَّبْتِ إِلَّا الصَّلَاةَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ ، فَأَكْثِرُوا مِنْهَا . وَ قَالَ : إِنَّ مِنَ السُّنَّةِ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ فِي كُلِّ يَوْمِ جُمُعَةٍ أَلْفَ مَرَّةٍ وَ فِي سَائِرِ الْأَيَّامِ مِائَةَ مَرَّةٍ » ( كافى ، ج 3 ، ص 416 ، ح 13 ؛ جمالالأسبوع ، ص 183 ؛ بحارالأنوار ، ج 86 ، ص 314 ، ح 24 ) .
( 2 ) . « مَا مِنْ شَيْءٍ يُعْبَدُ اللَّهُ بِهِ يَوْمَ الْجُمُعَةِ أَحَبَّ إِلَيَّ مِنَ الصَّلَاةِ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ » ( كافى ، ج 3 ، ص 429 ، ح 3 ؛ وسائلالشيعة ، ج 7 ، ص 388 ، ح 9657 ) .
( 3 ) . نسخهء « م » : « در روز جمعه » .
( 4 ) . امام صادق عليه السلام : « لِيَتَزَيَّنْ أَحَدُكُمْ يَوْمَ الْجُمُعَةِ ؛ يَغْتَسِلُ وَ يَتَطَيَّبُ وَ يُسَرِّحُ لِحْيَتَهُ وَ يَلْبَسُ أَنْظَفَ ثِيَابِهِ . وَ لْيَتَهَيَّأْ لِلْجُمُعَةِ ، وَ لْيَكُنْ عَلَيْهِ فِي ذَلِكَ الْيَوْمِ السَّكِينَةُ وَ الْوَقَارُ ، وَ لْيُحْسِنْ عِبَادَةَ رَبِّهِ وَلْيَفْعَلِ الْخَيْرَ مَا اسْتَطَاعَ ؛ فَإِنَّ اللَّهَ يَطَّلِعُ عَلَى أَهْلِ الْأَرْضِ لِيُضَاعِفَ الْحَسَنَاتِ » ( كافى ، ج 3 ، ص 417 ، ح 1 ) .