حظّى وافر داشته باشد ، مثل سلمان فارسى رضى الله عنه چنان كه حضرت پيغمبر صلى الله عليه و آله و سلم فرموده كه « سَلْمَانُ مِنَّا أَهْلَ الْبَيْت » « 1 » .
« وَ تَقَبَّلْ شَفَاعَتَهُ » ؛ و بپذير درخواست او را ، « فِي أُمَّتِهِ » ؛ در شأن امت او ، « وَ ارْفَعْ دَرَجَتَهُ » « 2 » ؛ و بلند گردان درجهء او را در بهشت .
بعد از آن ، حمد خدا بگويد ؛ دو نوبت يا سه نوبت . و چون برخيزيد به ركعت سيّم ، بگويد آن ذكرى را كه در برخاستن از سجود مىگفت .
و در تشهد آخر بعد از « نِعْمَ الرَّسُولُ » بگويد : « الْحَمْدُلِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ » ؛ هر ثنا و آفرين كه بود و هست و باشد ، مر خداى راست كه پروردگار جهانيان است . « اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ » ؛ بار خدايا درود و رحمت بفرست بر محمد و اهل بيت محمد ؛ « وَ بَارِكْ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ » ؛ و بركت بفرست و خيرات را زياده كن بر محمّد و آل محمّد ؛ « وَ سَلِّمْ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ » ؛ و سلام بفرست بر محمد و آل بيت محمد ؛ « وَ تَرَحَّمْ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ » ؛ و ترحم كن بر محمد و آل محمد ؛ « كَمَا صَلَّيْتَ وَ بَارَكْتَ وَ سَلَّمْتَ وَ تَرَحَّمْتَ » ؛ همچنان كه درود و رحمت و بركت فرستادهاى و ترحم نمودهاى ، « عَلَى إِبْرَاهِيمَ وَ آلِ إِبْرَاهِيمَ » ؛ بر ابراهيم ، خليل خود عليه السلام و اهل بيت او ؛ يعنى چون آن را كردهاى اين را نيز بايد بكنى . « إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيد » « 3 » ؛ به درستى كه تو ستوده شدهاى به اعطاى نِعَم ، و بزرگوارى به اظهار كَرَم .
يا سيد الانام درود جناب تو * ورد زبان ماست مه و سال و صبح و شام
هامش
( 1 ) . عيوناخبارالرضا عليه السلام ، ج 2 ، ص 64 ، ح 282 ؛ بحارالانوار ، ج 22 ، ص 326 ، ح 28 .
( 2 ) . تهذيب ، ج 2 ، ص 99 ، ح 141 ؛ وسائلالشيعه ، ج 6 ، ص 393 ، ح 8265 .
( 3 ) . تهذيب ، ج 2 ، ص 99 ، ح 141 .