در جملهء اول در برابر فاعل كه جمع است ، فعلى مفرد آورده شده و در فارسى درست نيست . فقط ترجمهء تحت اللفظى صورت گرفته و كلمهء « قال » و كلمهء « الّذين » بدون ارتباط نحوى آن معنى شده زيرا در عربى قاعده است كه اگر فاعل اسم ظاهر تثنيه يا جمع باشد ، فعل مفرد آورده مىشود . به قول ابن مالك :
و جرد الفعل اذا ما اسندا * لاثنين او جمع كفاز الشهدا
ولى در جملهء دوّم فعل با فاعل چنان كه در فارسى معمول است مطابقت كرده است .
اميد است هر چه زودتر چاپ پنج مجلد ديگر از تفسير شريف اختتام پذيرد و مورد استفادهء اهل دانش و بينش قرار گيرد .
مشخصات مآخذ اين مقاله
1 . اسم مصدر و حاصل مصدر ، دكتر محمد معين ، تهران 1332 .
2 . البهجة المرضيه فى شرح الالفية ، سيوطى ، تهران 1297 ق .
3 . تاريخ بيهقى ، ابو الفضل بيهقى ، به اهتمام دكتر غنى و دكتر فياض ، تهران 1324 .
4 . تذكرة الاولياء ، عطار نيشابورى ، تهران 1321 .
5 . ترجمهء نهايهء شيخ ، شيخ طوسى ، به كوشش سيد محمد باقر سبزوارى ، تهران 1334 .
6 . چند قصه از چند سورهء قرآن ، برگزيده از تفسير ابو بكر عتيق نيشابورى ، تهران 1338 .
7 . ديوان امير معزى ، به تصحيح عباس اقبال ، تهران 1318 .
8 . ديوان انورى ، به كوشش مدرس رضوى ، تهران 1337 .
9 . ديوان سنائى ، به كوشش مدرس رضوى ، تهران 1320 .
10 . ديوان منوچهرى دامغانى ، به كوشش محمد دبيرسياقى ، تهران 1316 .
11 . ديوان ناصر خسرو ، با مقدمهء تقىزاده ، تهران 1307 .
12 . سير الملوك ، خواجه نظام الملك ، به كوشش هيوبرت دارك ( تحت چاپ در