ابو جعفر محمد بن جرير طبرى از فضلاى نامدار قرن سوم هجريست كه در تاريخ و تفسير و فقه و حديث و ساير علوم زمان دستى بلند داشته است . از آثار معروف وى يكى تفسيريست كه بر قرآن كريم نوشته است موسوم به جامع البيان فى تفسير القرآن . و ديگر تاريخ طبرى است ، مشتمل بر ذكر وقايع و حوادث عالم از آغاز آفرينش تا زمان تأليف 1 . و اين هر دو از امهات كتب دينى و تاريخى بشمار مىرود .
تاريخ طبرى داراى خصوصيات و امتيازهاى بسيار است ، و فوايد زياد از آن مىتوان بازجست . از علوم جغرافيا و ادبيات و تذكرهء رجال و شرح جلال و شكوه شهرياران و قصص و حكايات بزرگان و عبرت از كار روزگار و وصف ثروت بيكران ملوك ، و صدها نكتهء ارزندهء ديگر .
اما آنچه را كه در اين مجلس شريف من بنده بايد از آن سخن بگويم ، سبك نثر تاريخ بلعمى است ، تصنيف ابو على محمد بن محمد بلعمى ، وزير اديب و ادبپرور سامانيان كه ظاهرا ترجمهء آن است و به فارسى نوشته شده ، و الحق از آثار نفيس و ارزندهء زمان ما به شمار مىرود .
ولى پيش از بيان سبك نثر اين كتاب سزاوار است اشارهاى به شيوهء كار بلعمى در ترجمهء تاريخ طبرى بشود كه ذكر اين نكته با بيان سبك آن نيز گاهى ارتباط تام دارد .
شيوهء كار بلعمى در ترجمهء تاريخ طبرى از جهت اساس كار غالبا بر اسلوب و شيوهء
يادنامه طبرى ( فارسى ) — صفحة 647
مساهمون: جمعى از نويسندگان
ص٦٤٧