درست در يكهزار و يكصد و هفتاد و شش سال پيش يعنى در سال 224 هجرى قمرى كودكى در شهر آمل چشم به جهان گشود كه در تقدير الهى چنان مقرر شده بود كه او نخستين مورخ بزرگ و مفسر قرآن در سرتاسر تاريخ اسلام گردد .
نام و نسب و كنيهء او براساس ضبط مورّخان قابل اعتماد ابو جعفر محمد بن جرير بن يزيد بن خالد طبرى است . جزاينكه بعضى نام پدر جد او را « كثير » يا « غالب » نوشتهاند .
تقريبا قديمترين مأخذى كه در آن اطلاعات نسبتا كاملى دربارهء طبرى مىتوان يافت « الفهرست » ابن النديم است كه 67 سال پس از درگذشت طبرى يعنى در 377 كتاب خود را نوشته است و در آن ، ضمن بيان شرح احوال مختصرى از طبرى ، فهرستى از تأليفات و نام بسيارى از شاگردان و پيروان معروف مذهب فقهى او را نيز بدست داده است . 1
ابن النديم گويد : بسيارى از آثار او را به خط خودش ديده است و دربارهء كتاب تاريخ او گويد : چند گونهء منتخب و مختصر از آن كتاب توسط نويسندگان ، پس از طبرى تهيه شده و نام چند تن از نويسندگان آن منتخبات را كه بيشتر ، اسانيد روايات را حذف كردهاند با ذكر مختصرى از احوال بعضى از شاگردان او در فهرست خود آورده است .
يادنامه طبرى ( فارسى ) — صفحة 387
مساهمون: جمعى از نويسندگان
ص٣٨٧