هستند ، افرادى كه سنگ اوّل تاريخ نجات بشريت را نهادند . در اسلام سازندگان تاريخ از ساخته شدگان تاريخ جدا نيستند و ارتباطى ناگسستنى بين اين دو براى يادبود مجد و عظمت در گذشته از طرفى و ايجاد بزرگى و افتخار در آينده از طرف ديگر بر قرار است و اين ارتباط به وسيلهء دعا برقرار مىشود .
دعا پيامى است كه از طرف پىريزى كنندگان تاريخ اسلام صادر شده و بايد به وسيلهء شكل گيرندگان از تاريخ دريافت شود . علت اينكه مىفرمايند دعا را بايد از مركزش ، يعنى اهل بيت رسالت - صلوات الله عليهم اجمعين - فرا گرفت ، نيز همين است .
دعاى يك فرد مسلمان در مكانهايى كه تاريخ اسلامى از آنجا شكل گرفته و در زمانهايى كه سرآغاز تاريخ اسلامى است و به ترتيبى كه پند آموزان و سازندگان تاريخ اسلامى گفتهاند ، خوانده مىشود .
و به خاطر همين حقايق بود كه مؤلف عالىقدرِ اين كتاب ، والد بزرگوارم مرحوم مغفور ثقة المحدّثين و نخبة المحقّقين آقاى حاج شيخ عباس محدث قمى رحمه الله را كه دستى گشاده در تاريخ و دستى در دعا داشت بر آن شد كه دو دست بر هم زند و كتابى به نام فيض العلام فى عمل الشهور و وقايع الأيّام به يادگار بگذارد و اثر ارزندهاى كه نمودار زندهاى از ذوق و ابتكار و اخلاص باشد ، ابداع كند .
مرحوم محدّث قمى به سال 1294 هجرى در قم متولد شده و به سال 1359 در نجف اشرف درگذشت و در صحن مطهر حضرت امير المؤمنين عليه السلام مدفون شد .
مرحوم والدم تا حدود توانايىاش نمىگذاشت عمرش بيهوده هدر رود و تلف گردد و دائماً اشتغال به نوشتن داشت و با اينكه بيمار بود حداقل در شبانه روز هفده ساعت در كار نوشتن و مطالعه بود و آثار بسيار مفيد و نفيسى از او باقى مانده كه تقريباً به هشتاد و چهار مجلد مىرسد و اكثر آنها نيز به چاپ رسيده .
شناخت نامه محدث قمى ( فارسى ) — صفحة 280
مساهمون: جمعى از نويسندگان
ص٢٨٠