از متكلمان و متصوفان و قياس و استحسان پارهاى از فقيهان نمىباشد كه به تأثير از پيش ساختههاى مذهبى و يا تذوّق و سليقهء شخصى با انحراف از مصادر فهم دين ، از ظواهر آيات روى بر مىتابند . چرا كه اين بىپروايىها نيز خود به نوعى ديگر ، دين گريزى و تحريف حقيقت تلقى مىگردد و مصداق همان غبار آفرينى است كه سنت نبوى و ولايى به سختى از آن نكوهش داشته و از آن نهى نموده است : من تكلّم فى القرآن به غير علم فليتبوأ مقعده من النار « 1 » ، من تكلّم فى القرآن برأيه فاصاب فقد اخطأ . « 2 »
هامش
( 1 ) وسائل الشيعه ، ج 18 ، ابواب صفات قاضى .
( 2 ) همان .