فصل اوّل فهم پذيرى قرآن
در مجموعه مباحث علوم قرآن يك سلسله از آنها مربوط به اصالت نص قرآن است ، همانند : كيفيت نزول و وحى آن ، دلايل حقانيت و خدايى بودن و عرصههاى اعجاز آن ، طريقه نگارش و تدوين آن ، قرائت و به خاطر سپارى و صيانت آن ، تحريف ناپذيرى و ماندگارى اصل و متن آن .
به طور طبيعى پس از تثبيت اين سلسله مباحث و احراز الهى بودن متن قرآن ، مرتبهء بعد كه مرحله بسيار اساسى و هدف نهايى نزول نص به شمار مىآيد ، فهم محتواى وحى است . اين مرحله همان است كه اصطلاحا « تفسير وحى » نامبردار است ، و به يك معنا مىتوان آن را نقطه محورى و منشأ پديدارى حوزههاى گوناگون معرفت دينى محسوب داشت .
در عصر نزول و روزگار حضور پيامبر خدا در ميان مسلمانان ، به حسب اينكه اين گرامى نامه الهى به زبان و لغت اصيل تا زيان بود و از ديگر سوى سيرت كردارى و بيان گفتارى آن گرامى همواره قرين قرآن ، و آنان خود در فضاى فكرى و اجتماعى فرود دسته دسته آيات قرار داشتند . از اين روى ايشان با انديشه بسيط و زلال خود