فصل اوّل طليعه نزول
تاريخ قرآن شاخهاى دراز دامن و ارزشمند از درخت پر برگ و بار « علوم قرآن » به شمار مىآيد . تاريخ هر پديده در حقيقت بيانگر ظهور و پيدايش ، مراحل رشد ، بالندگى و تطور آن پديده مىباشد . از اين روى تاريخ نزول قرآن پيوندى جدايى ناپذير با زندگى پيامبر گرامى اسلام دارد . حضرت محمد بن عبد اللّه بن عبد المطلب از نسل اسماعيل و ابراهيم ، آخرين پيامبر الهى و مكمل شرايع است كه تورات و انجيل بشارت ظهورش را داده بودند و كاهنان و رهبانان بسيارى چشم به راه بعثت او مىزيستند :
وَ إِذْ قالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ يا بَنِي إِسْرائِيلَ إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْراةِ وَ مُبَشِّراً بِرَسُولٍ يَأْتِي مِنْ بَعْدِي اسْمُهُ أَحْمَدُ
. « 1 »
رسول خدا بنا به قول مشهور در ماه ربيع الاول عام الفيل ( حدود 570 ميلادى ) ديده به جهان خاكى گشود . چهل سال از عمر شريف او كه سراسر آن سرشار از پاكى و صفا ، صداقت و درستى ، مروت و امانت ، خير خواهى و نوع دوستى و پرهيز از
هامش
( 1 ) صف / 6 .