و خداوند گمراه مىكند ظالمان را .
بطورى كه ملاحظه مىفرمائيد ، در اين آيات شريفه گمراه كردن خداوند مخصوص كافران و ظالمان و فاسقان است و پرواضح است كه آنها پيش از آنكه متعلق گمراه كردن خدا باشند ، خود گمراه شدهاند و كار خداوند در حقيقت تثبيت آنها در حالتى است كه خود خواستهاند .
به قرينه اين آيات بايد آياتى را كه بطور مطلق گمراه كردن را به خدا نسبت مىدهد به همين معنا حمل كنيم و بگوئيم كه خداوند تنها گمراهان را گمراهتر مىكند و توفيق و لطف خود را از آنها سلب مىكند .
بنابراين ، اين گمراهى در برابر آن هدايت مخصوص مؤمنان است كه از گروه كافران سلب مىشود و گرنه هدايت تشريعى عام خدا ، شامل كافران نيز هست و آنها هر لحظه مىتوانند بسوى خدا بازگردند .
سيرى در علوم قرآن ( فارسى ) — صفحة 366
مساهمون: يعقوب جعفرى
ص٣٦٦