از آن گذشته در عصر رسول گرامى اسلام هرچند كه دوران جاهليت بود اما بشر نسبت به نسلهاى گذشته به درجهاى از بلوغ فكرى رسيده بود كه چون دين اسلام را پذيرفت از كتاب آسمانى آن به دقت محافظت نمايد و نگذارد حتى حرف واوى در آن دچار تحريف گردد .
در مورد مصونيت قرآن از تحريف و تغيير علاوه بر آياتى كه آورديم از اخبار و احاديث معصومين نيز شواهد و دلائل محكمى در دست داريم كه به بعضى از آنها اشاره مىكنيم :
1 - روايات ارجاع به قرآن
روايات متعددى از معصومين رسيده است كه مردم را به مراجعه به قرآن و استفاده از نور و هدايت آن با تأكيد تمام دعوت كردهاند اگر قرآن داراى تحريف بود هرگز ائمه مردم را اينچنين به سوى قرآن نمىخواندند .
قال على عليه السلام : و اعلموا ان هذا القرآن هو الناصح الذى لا يغش و الهادى الذى لا يضل و المحدث الذى لا يكذب و ما جالس هذا القرآن من احد الاقام عنه بزيادة او نقصان زيادة فى هدى او نقصان فى عمى . . .
فاستشفوه من ادوائكم و استعينوا به على لأوائكم « 1 »
على عليه السلام فرمود : و بدانيد كه اين قرآن همان نصيحتكنندهاى است كه غل و غش نمىكند و هدايتكنندهاى است كه گمراه نمىسازد و سخنگوئى است كه دروغ نمىگويد و هيچكس با اين قرآن همنشين نمىشود مگر آنكه وقتى از پيش آن برمىخيزد ، يا چيزى بر او مىافزايد و يا چيزى از او مىكاهد افزايش در هدايت و كاستى از كورى ضلالت . . . پس بوسيله قرآن دردهاى خود را شفا ببخشيد و در
هامش
( 1 ) - نهج البلاغه ، خطبه 202 .