القرآن ترتيلا » قال قال امير المؤمنين صلوات الله عليه : بينه تبيانا و لا تهذه هذا الشعر و لا تنثره نثر الرمل و لكن افزعوا قلوبكم القاسية و لا يكن هم احدكم آخر السورة « 1 »
از امام صادق درباره آيه ترتيل پرسيدند ، فرمود : امير المؤمنين فرموده است : يعنى قرآن را خوب بيان كن و همانند شعرا آن را به شتاب نخوان و مانند ريك آن را پراكنده نساز ولى دلهاى سخت خود را بوسيله آن به بيم و هراس افكنيد و همت شما اين نباشد كه سوره را به آخر برسانيد .
بنابراين كسى كه قرآن را تند و با شتاب مىخواند به صورتى كه فرصت انديشيدن در معانى آن را ندارد ، او قرآن را با ترتيل نخوانده است . آن نوع قرائت قرآن را ترتيل مىگويند كه شمرده و با آرامش خوانده شود آن هم بگونهاى كه در دلها اثر بگذارد و اين در صورتى ممكن است كه با صداى زيبا و حزنانگيز خوانده شود بطوريكه در روايات متعددى به آن امر شده و ائمه اطهار عليهم السلام قرآن را با صداى خوش مىخواندند .
همچنين ترتيل همراه با انديشيدن در آيات قرآنى است . در اين زمينه روايت ديگرى را نقل مىكنيم :
عن الصادق عليه السلام ان القرآن لا يقرء هذرمة و لكن يرتل ترتيلا فاذا مررت بآية فيها ذكر الجنة فقف عندها و سل الله عز و جل الجنة و اذا مررت بآية فيها ذكر النار فقف عندها و تعوذ بالله من النار « 2 »
امام صادق فرمود : قرآن با شتاب و سرعت خوانده نشود و بايد با ترتيل خوانده شود و هرگاه به آيهاى كه در آن نام بهشت ذكر شده گذر كنى در آنجا توقف كن و از خدا بهشت را درخواست نما و هرگاه به آيهاى كه در
هامش
( 1 ) - اصول كافى ج 4 ص 418 .
( 2 ) - اصول كافى ج 4 ص 422 .