يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَاقْرَؤُا ما تَيَسَّرَ مِنْهُ
« 1 »
خداوند دانست كه شما نمىتوانيد همه آن را به شمار آوريد ( همه شب را عبادت كنيد ) پس از شما در گذشت پس آن مقدار كه فراهم شود از قرآن بخوانيد و دانست كه از شما كسانى بيمار مىشوند و ديگرانى هستند كه در پى فضل خداوند در زمين مسافرت مىكنند و ديگرانى هستند كه در راه خدا پيكار مىكنند پس آن مقدار از قرآن كه فراهم شود بخوانيد .
اين آيه شريفه در مورد پيامبر و ياران او است كه قسمتهاى زيادى از شب را بيدار مىماندند و به خواندن نماز و قرائت قرآن مىپرداختند در اين آيه خداوند آنها را از اين امر معاف مىدارد و از آنها مىخواهد كه به اندازه ميسور قرآن بخوانند .
اكنون بايد ديد كه اندازه ميسور چقدر است ؟ صاحب مجمع البيان ، اقوال مختلفى در اين باره نقل مىكند بعضىها آن را پنجاه آيه و بعضىها صد آيه و بعضى دويست آيه و بعضى ثلث قرآن دانستهاند « 2 » و در روايتى از امام صادق عليه السلام چنين آمده است :
القرآن عهد الله الى خلقه فقد ينبغى للمرء المسلم ان ينظر فى عهده و ان يقرء منه فى كل يوم خمسين آيه « 3 »
قرآن عهد و فرمان خداوند بر خلق او است پس بر هر فرد مسلمانى شايسته است كه در عهد خداوند نگاه كند و روزى پنجاه آيه بخواند .
در روايات ديگرى مقدارهاى ديگرى تعيين شده ولى به نظر مىرسد مقدار تعيين شده موضوعيت نداشته باشد و منظور اين باشد كه هر مقدار ميسر بود و انسان اراده
هامش
( 1 ) - سورهء مزمل آيه 20 .
( 2 ) - مجمع البيان ج 1 ص 576 .
( 3 ) - اصول كافى ج 4 ص 412 ( با ترجمه فارسى )