قرآنى نيز ، در اين مورد بسيار است كه متعرض آنها اجمالا خواهيم شد . از آنجا كه رجعت ، مىتواند مقدور خداوند واقع شود ، لذا عقلا نيز محال نيست . 171 چه اينكه ، حضرت عيسى - عليه السّلام - به اذن خداوند مردگان را زنده مىنمود . 172
بنابراين ، خداوند سبحان پيش از حشر همگانى ، گروهى از مؤمنين و منافقين را به دنيا برمىگرداند تا به مؤمنان ، پاداشى دو چندان دهد و منافقان را به كيفر دنيوى مبتلا گرداند .
مفسر گرانمايه تبيان ، ذيل آياتى چند ، متعرض بحث رجعت شده است . ليكن تنها به بيان دلالت آيه ، بسنده نموده و توضيح چندانى نداده است . ايشان ذيل آيهء كريمهء
« ثُمَّ بَعَثْناكُمْ مِنْ بَعْدِ مَوْتِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ »
173 استدلال اصحاب به اين آيه را در وجوب رجعت ، نارسا مىخواند 174 ؛ ليكن قول كسانى كه رجعت در زمان غير نبى را جايز نمىدانند و منكر اصل بازگشت گروهى به دار دنيا هستند ، رد نموده و انجام معجزه توسط ائمه و صالحين را جايز مىشمارد . 175
همچنين مفسر فرزانه ، استناد اصحاب به دو آيه
« اللَّهُ يَبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ »
176 و
« رَبَّنا أَمَتَّنَا اثْنَتَيْنِ وَ أَحْيَيْتَنَا اثْنَتَيْنِ »
177 در مورد رجعت را غير معتمد و ضعيف خوانده ، و مورد آن را احياء در قبر ذكر نموده است . 178
ليكن ذيل آيهء كريمهء 179 :
« وَ لا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْواتاً »
آن را دليلى بر رجعت گروهى مخصوص ، به دار دنيا ، و مذهب اهل تناسخ را فاسد دانسته است . 180
از ديگر آياتى كه مورد استدلال اصحاب بوده ، آيهء شريفهء 181
« وَ يَوْمَ نَحْشُرُ مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجاً »
مىباشد با اين بيان كه « من » براى تبعيض است . بنابراين ، دلالت آيه چنين است كه تنها گروهى محشور مىشوند ؛ چه اينكه ، در قيامت كبرى ، بدليل آيهء كريمهء 182 :
« وَ حَشَرْناهُمْ فَلَمْ نُغادِرْ مِنْهُمْ أَحَداً »
، همگان محشور مىگردند . 183
بنابراين ، اصل رجعت موسوم به قيامت صغرى ، مورد اجماع اماميه بوده 184 و قرآن كريم و روايات و موافقت عقل نيز ، مستند ايمان به آن مىباشد .