فَإِنَّهُ كانَ لِلْأَوَّابِينَ غَفُوراً
( اسراء / 25 ) .
6 - وقف بر
بَعْضٍ
در
تِلْكَ الرُّسُلُ فَضَّلْنا بَعْضَهُمْ عَلى بَعْضٍ
و ابتدا از
مِنْهُمْ مَنْ كَلَّمَ اللَّهُ
( بقره / 253 ) « 1 » حكم اين وقف ، نيكو بودن وقف در آن موارد و ابتدا از مابعد آن است « 2 » .
ه - وقف حسن
وقفى است كه ميان جمله موقوف عليه و جملهء بعد از آن رابطهء لفظى برقرار باشد كه در اين صورت ، ارتباط معنوى هم به صورت ضمنى وجود دارد . در اين مورد به علت ارتباط لفظى ( به خصوص در حالتى كه جملهء بعدى نسبت به جملهء قبلى محلى از اعراب داشته باشد ) وقف جايز ولى وصل بهتر است . اين نوع وقف جايز است ولى ابتدا كردن از بعد آن خوب نيست مگر اينكه وقف در آخر آيه باشد « 3 » ، مانند وقف بر كلمهء
أَمَداً
در آخر آيه در
أَمْ يَجْعَلُ لَهُ رَبِّي أَمَداً
( جنّ / 25 ) و آغاز از عبارت
عالِمُ الْغَيْبِ
در اوّل آيهء بعد .
مثالهاى ديگرى از وقف حسن عبارتاند از :
1 - وقف بر كلمهء
الْمُؤْمِنُونَ
در
يَوْمَئِذٍ يَفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَ
( روم / 4 ) و ابتدا از آيهء بعدى
بِنَصْرِ اللَّهِ . . .
كه با يكديگر تعلق شديد لفظى و نيز معنوى دارند ؛
2 - وقف بر كلمهء
جَنَّاتٌ
در
بُشْراكُمُ الْيَوْمَ جَنَّاتٌ
( حديد / 12 ) كه جملهء بعدى
تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ
است كه بازهم تعلق لفظى دارد « 4 » ؛
3 - وقف بر
هُدىً لِلْمُتَّقِينَ
ابتدا از
الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ . . .
« 5 » ؛
هامش
( 1 ) - احكام قراءة القرآن ، ص 257 .
( 2 ) - همان .
( 3 ) - همان .
( 4 ) - احكام قراءة القرآن الكريم ، ص 258 .
( 5 ) - اين در صورتى است كه بنابر قول جمعى از علما آيهء بعدى( الَّذِينَ . . . )را مربوط به متقين بدانيم