همهء آنچه را در باب قرآن شمارهء 4 ذكر كرديم ، اينجا تكرار كنيم . بنابراين ، از بحث در اينباره چشم مىپوشيم و به مقايسهء واژگانى و ترجمهاى ميان آن و ترجمهء رسمى بسنده مىكنيم . نخست ، چند واژه و اصطلاح :
الف - ترجمهء رسمى ، ب - پارس .
ارمان ( حسرت و دريغ ) ، الف ، 3 / 585 - ب ، 180 ، 365 ( مقايسه شود با قصهها ، 601 ) ؛
اندازه فرگرفتن ( عبرت ) ، الف ، 4 / 872 ، 1072 - ب ، 57 ( مقايسه شود با قصهها ، 520 ، كمبريج ، 1 / 246 ) ؛
بادان ( آستين ) ، الف ، 4 / 1038 - ب ، 121 ، 355 ؛
بزرگمنشى ( استكبار ) ، الف ، مكرر - ب ، 150 و جاهاى ديگر ؛
بيك ( ليكن ) ، الف ، نك فهرست آخر كتاب - ب ، مكرر ( مقايسه شود با قصهها ، 17 ، 19 . . . ، شنقشى ، 9 . . . ) ؛
پژول پستانان ( كواعب ) ، الف ، 2 / 375 در ترجمهء كعب پا - ب ، 394 ؛
ديو ستنبه ، الف ، 4 / 819 ح ، 5 / 1204 ، 1263 ح - ب ، 41 ، 111 ، 196 ؛
فاوا ( خلاف ) ، الف ، 3 / 584 ( به صورت فادوا ) - ب ، 94 . . . ؛
فرغول كار ، مكرر در هردو متن ، نك فهارس ؛
نگوسار ، الف 4 / 1433 ح - ب ، 358 .
در فهرستى كه دكتر رواقى از واژههاى اين كتاب داده است ، تعداد بسيارى ديگر از اين گونه كلمات مىتوان يافت .
علاوه بر اين ، ترجمهء كلمات بسيار معروف و اصلى قرآن ، و شكل نگارشى و گويشى آنها نيز در دو كتاب يكى است ، مثلا : پرى ، ديو ، فريشته ، جادو ، دوژخ ، پيشينگان ، رستخيز ، نبشتن ، گرويدن . . . .
اما آنچه به وضوح تقليد مترجم پارس را از ترجمهء رسمى آشكار مىسازد ، همانا قياس ميان ترجمهء آيات است :
الف - ترجمهء رسمى ، 4 / 957 به بعد ؛ ب - پارس ، ص 3 به بعد .
قالَ رَبِّ إِنِّي وَهَنَ الْعَظْمُ مِنِّي وَ اشْتَعَلَ الرَّأْسُ شَيْباً وَ لَمْ أَكُنْ بِدُعائِكَ رَبِّ شَقِيًّا