مختلف شيعه و اهل سنت بهره مىبرد و متن آنها را نقل مىكند . مجمع البيان ، كشاف ، تفسير كبير ، تبيان و بيضاوى ، از منابع اين تفسير است . مؤلف همچنين به مباحث عرفانى ، كلامى و فلسفى اشاراتى دارد و روايات اهل بيت عليهم السلام را مورد توجه قرار داده است ؛
7 . خلاصة البيان في تفسير القرآن ، از سيد هاشم حسينى مير دامادى ، معروف به نجف آبادى ( متوفاى 1380 ق ) است كه به زبان فارسى و در هشت جلد نوشته شده اين تفسير با گرايش اجتماعى و به زبان ساده به رشته تحرير درآمده است ؛
8 . تفسير اثنا عشرى ، از حسين بن احمد حسينى شاه عبد العظيمى ( متوفاى 1384 ق ) در چهارده جلد و به زبان فارسى ساده نوشته شده است . اين تفسير به روش روايى و گرايش اجتماعى است و مقدمهاى مفيد در مباحث علوم قرآنى دارد ؛
9 . تفسير خسروى ، از على رضا ميرزا خسروانى ( متوفاى 1386 ق ) است . او از خانوادهء قاجاريه بوده و اين تفسير را در هشت جلد به زبان فارسى ساده براى عموم مردم نوشته شده است ؛
10 . محاضرات في تفسير القرآن الكريم ، از سيد اسماعيل صدر ( متوفاى 1388 ق ) برادر بزرگ و استاد شهيد سيد محمد باقر صدر است . اين تفسير در يك جلد بوده و سوره حمد و چند آيه از بقره را شامل مىشود . روش تفسير قرآن به قرآن در اين تفسير هويداست ؛
11 . تفسير جامع ، از سيد ابراهيم بروجردى ( زنده تا سال 1382 ق ) است . اين تفسير به زبان فارسى در هفت جلد چاپ شده . مؤلف از تفاسير مختلف روايى بهره برده و از تفسير عياشى ، تفسير قمى و تفسير امام حسن عسكرى عليه السلام روايات را نقل مىكند . روش وى روايى است ؛
12 . مواهب الرحمن في تفسير القرآن ، از سيد مرتضى موسوى ، معروف به مستنبط غروى ( متوفاى 1391 ق ) است . اين اثر در يك جلد ، جزء 30 قرآن كريم را
آشنايى با تاريخ تفسير و مفسران ( فارسى ) — صفحة 342
مساهمون: حسين علوى مهر
ص٣٤٢