شيخ على پناه اشتهاردى توأمان مقدمهاى بر آن نوشتهاند . علامه طباطبائى مقدارى از كتاب را به شيوهء علمى تصحيح كرده و مىگويد : مانند اين تفسير در ميان تفاسير شيعه و سنى نديدهام و اين كتاب براى دفع شبهات زمان ما سودمند است . « 1 »
3 . بيان السعادة في مقامات العبادة
مؤلف ، سلطان محمد گنابادى ( متوفاى 1327 ق ) است . اين تفسير در چهار جلد به زبان عربى با گرايش عرفانى و فلسفى به نگارش درآمده . گنابادى از دانشمندان عارف شيعه و داراى تأليفات متعدد فارسى و عربى و پيرو مسلك صوفيه است كه تفسيرش را نيز بر همين اساس نوشته ؛ اما به روايات پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و ائمه اطهار عليهم السلام اهتمام خاصى داشته است . ايشان لغت و روايات اسباب نزول را نقل مىكند و به مطالب عرفانى و فلسفى در تفسير خود اشاره نموده است .
4 . آلاء الرحمن في تفسير القرآن
تأليف علامه محمد جواد بلاغى نجفى ( متوفاى 1352 ق ) است . مؤلف از دانشمندان شيعه و متخصّص در علوم مختلف بود و در نقد و تحليل دستى توانا داشت . كتاب ، مقدمهء بسيار ارزندهاى در مباحث علوم قرآن دارد كه در آغاز بسيارى از تفسيرها از جمله مجمع البيان و تفسير شبّر چاپ شده . اين تفسير به روش استدلالى در دو جلد تا آيه 57 سوره نساء به نگارش درآمده و از روايات مختلف استفاده كرده و به دفاع از حريم شيعه پرداخته است . همچنين ضعفهاى تورات و انجيل را متذكر شده و تفسير امام حسن عسكرى عليه السلام را نقد نموده . ايشان در آغاز تفسير منابع روايى و غير روايى خود را نقل مىكند .
هامش
( 1 ) . همان ، مقدمه كتاب