« واقعه » و « جمعه » مىباشد . در آغاز تفسير سوره سجده گويد : پس از آنكه از اسرار معانى برخى از سورهها پرده برگرفتم و پرده از اسرار برخى آيات برداشتم ، اميدوارم بتوانم كتابى جامع و تفسيرى بزرگ بنگارم كه بزرگان علم و دانش همانندش را نديده باشند . « 1 »
تفاسير اهل سنّت
1 . در المنثور في التفسير بالمأثور
مؤلف آن جلال الدين ابو الفضل عبد الرحمن بن ابى بكر سيوطى ، متولد 849 و متوفاى 911 ق است . ايشان از حفّاظ ، محدثان و ناقلان حديث و از اهل سنت است كه آثار و تأليفات فراوانى دارد . از سال 886 ق در سن 37 سالگى به تأليف مشغول شد و مسافرتهاى علمى به شام ، حجاز ، يمن ، هند و مغرب داشته است و در علوم تفسير ، حديث ، فقه ، نحو ، معانى و بيان ، بديع صاحب نظر گرديد . سيوطى از كودكى به قرآن علاقهمند بوده و تا قبل از هشت سالگى قرآن را حفظ كرد . و مطالبى نيز در سن جوانى در اين باره نوشت .
تفسير درّ المنثور در زمان خود جايگاه خوبى در ميان تفاسير باز كرد . اين تفسير به روش روايى است و احاديث رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله ، صحابه و تابعان را نقل مىكند . سند رواياتى كه در اين تفسير آمده ، حذف شده . از گفتار سيوطى بر مىآيد كه كتاب
هامش
( 1 ) . تفسير القرآن الكريم ، ج 6 ، ص 6