مطلب عموماً در ترجمه بتفصيل پرداخته وگاه نيز بايراد بيت يا ابياتى توسل جسته . بيان مترجم بيشتر شيوهء تقرير دارد ، واز فارسي معمول امروز دور نيست .
از خصوصيّات اين ترجمه يكى اينست كه مترجم « همان » و « همين » را عموماً بجاى « آن » و « اين » به كار ميبرد . ديگر آنكه از حضرت بارى تعالى عموماً بصيغهء جمع ياد ميكند وهر جا بخواهد ضميري بجهان آفرين ارجاع كند « ايشان » ميآورد .
نسخهء اين تراجم با وجود وضوح وخوش خطى ، خالى از حذف واشتباه نيست .
اين ترجمهها را با متن عربى ( جامع البدائع ) مقايسه كردم وهر جا عبارت فارسي مبهم يا نارسا يا مغلوط بود أصل عربى را براي توجه خوانندگان در حاشية آوردم .
پنج رساله ( فارسى ) — صفحة 36
مساهمون: أبو علي سينا
ص٣٦